وقت سحر سوی چمن انداختم گذرتا رفع گردد از گل و سبزه ملال من

چون پا بروی سبزه نهادم بطعنه گفتکای بی خبر نه مگر آگه ز حال من

گر پایمال تو شده ام کم مبین مرابنگر که هست صد چو تویی پایمال من

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar