Süluki-fəqr ətvarım, məzaqi-eşq halımdır,Təcərrüd aləmi seyrində aləm payimalımdır.

Xəyalımda budur kim, bulmuşam aləmdə bir xilqət,Nə aləm, hansı xilqət, sandığm batil xəyalımdır.

Cünun feyzilə azad olmuşam qeydi-əlayiqdən,Kəmalü fəzl tərki, rütbeyi-fəzlü kəmalımdır.

Mənəm şəm’i-vüsalə yandıran pərvanəvəş varın,Fənayi-mütləqim canan ilə bəzmi-vüsalımdır.

Təbiba, qılmışam təşxis, dərdi-eşqdir dərdim,Əlamət ahi-sərdü ruyi-zərdü əşki-alımdır.

Həvadən mövcə gəlmiş bəhri-dərdəm, şahidi-halımDili-püriztirabü naleyi-bie’tidalımdır.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Füzuli, aləmi-fəqrü fənadə mün’imi-vəqtəm,Diyari-məskənət, nəqdi-qənaət mülkü malımdır.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq