Ey on dörd yaşa ermiş nuri-çeşman!Oğul! Kəsb eylə elmi-dinü əbdan.O gün ki, yeddi yaşındaydın, övlad,Çəməndə gül kimi qönçəydin, övlad.Yetişdi şimdi kim, on dördə yaşın,Erişdi sərvvəş balayə başın.Deyildir vəqti-bazi, olma qafil,Hünər övqatıdır, kəsb et fəzail.Üluma talib ol, öyrən maarif –Ki, görsünlər səni gün-gündən arif.Təfəyyüz göstər, ol amalə vasil,Mənə övlad olmaqdan nə hasil?Müzəffər ol, qıl ehrazi-bəsalət,Xüluq ol, eylə ehrazi-səadət.Dilərsən sərvət, əldə eylə alat,İbadullaha qıl, oğlum, müraat!Haçan dərpiş qılsan bir xəyalı,Xudanın qorxusundan olma xali.İşində eylə fövqəladə diqqət,Sənə üz verməsin axır xəcalət.Könül qoysan bu pəndi-sudməndə,Olursan bəxtiyar, ey nuri-didə!”Cəbinində füyuzi-qabiliyyət, –Əyandır səndə ənvari-zəkavət.Əvət, əş'ar ülvi mərtəbətdir,Şu elmi kəsb qıl, pürmənfəətdir.Buyurmuş “fəxri-aləm”: elm elman.Biri əbdan, digər elm elmi-ədyan.Edər bunlarla millət kəsbi-qüvvət:Fəqahətdir, sənaətdir, təbabət.Əsasi-şə'rdir bunlarla qaim,Səmayi-dindir bunlarla daim.Fəqih ol, ittiqapərvər və dindar,Fəqihi-pürdəsais olma zinhar.Təbib ol, can bağışla mürdəganə,Nəinki mövt bəxş et zindəganə.Əgər kəsb etsən elmi-dinü əbdan,Olursan hörmətü təqdirə şayan.Ülumu eyləsən ehraz hərgah,Olursan hər iki aləmdən agah.Haçan bir elmü fənn etsən qiraət,Mükəmməl bilməyə sərf eylə qeyrət.Külahduzi-dağəldən, ey diləfruz, –Həqiqət, yaxşıdır qabil palanduz.Əməl səndən, oğul, məndən nəsihət,Edər bədbəxt insanı ətalət.Su misli gərçi söz də basəfadır,Söz ol sözdür ki, azdır, bixətadır.Nə rütbə olsa da su pakü safi,Çox içmək səhhətə oldu mənafi.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Hikmət və nəsihət