Nə anladıq gəlib keçən günlərdən?İldırımlar çaxdı, işıq əridiDamarlarda soyuyaraq isti qan,Vücudumuz qırıq-qırıq əridi.

Bulud kimi kölgə saldıq dağlara,İz qalmadı gəzdiyimiz yollarda.Güvəndik ah, o güllənən çağlara...Bahar keçdi, xəzan çağı dağlarda,Nə gül qaldı, nə bir meyvə, nə yarpaq.Bir səs qopdu bağçalardan, meşədən.– Yoxluq, – dedi, – dur gəl bizə ol qonaq.

Münəccim tək hər şey mənə aydındır:Yağış yağıb bir çox güllər açacaq.Şimşək çaxıb, guruldarkən dağ, dərə,Sellər coşub qara tufan olacaq.Əldən-ələ seyr edərək dəftərimEl içində şerim hay-küy salacaq.Keçməyincə gözəl Leyla karvanı,Gecə-gündüz gözüm yolda qalacaq.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar