Düzlər bahar fəsli al geyinəndəSözlər öz-özünə axır ürəkdən.Yenə axşam-sabah sazım dinəndə,Bilin, doymamışam Vətən deməkdən!

Əzəldən vurulub ana torpağaMin dəstə bağladım güldən, çiçəkdən.Ötəndə bülbüllə qabaq-qabağaBilin, doymamışam Vətən deməkdən.

Qarışsın nəfəsim sərin yellərə,Alın sorağımı əsən küləkdən.Səsim yayıldıqca doğma ellərə,Bilin, doymamışam Vətən deməkdən!

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar