Yavaş-yavaş
Həftə başa varır, ay gəlib gedir.İtirir nurunu göz yavaş-yavaş.Soyuyur məclisim çeşmə başında,Qaralır ocaqda köz yavaş-yavaş.
Qəm yağır Günəşin solğun telindən,Daş qopur dağların sərxoş selindən,Payız yarpağı tək xəzan yelindən,Dağılır sinəmdən söz yavaş-yavaş.
Fikir ağartmasa saçda dən olmaz,Can yorğun düşəndə ürək şən olmaz.Hüseyn, həmişə sən deyən olmaz,Zamanın hökmünə döz, yavaş-yavaş.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/huseyn-arif-yavas-yavas-2
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Baharım tərsinə, qışım tərsinə,Kimin söhbətini kimə deyim mən?..
Axtarar səniAğ gölün qaşından endin Göyçəyə,Zodda qarşıladı Ağayar səni.
VədəsindəAğrı cana hopub dizə enməmiş,Ağırı, yüngülü ölç vədəsində.
Qəlbim orda döyünüb, fikrim orda dolanıbHarda şəfəq parlayıb,Harda günəş boylanır.
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Kami-hasil bolmaz irmiş xidməti-namərd ilən,Üştə bağrım nafə tək qan bağladı bu dərd ilən.
O gün kim həsrət ilə ol büti-zibadan ayrıldımO gün kim həsrət ilə ol büti-zibadan ayrıldım,Qalıb bir surəti-bihiss kimi mənadan ayrıldım.
Çillə şərqisiQabağı yazdır çillənin,Ömrü azdır çillənin.
BülbülBahar oldu düşdü ahu-fəryada,Həsrətsən lalətək yüzə sən, bülbül.