Qəzəl 5648

چه شکایت ز تو ای خانه برانداز کنمهر چند انجام ندارد ز چه آغاز کنم؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5666

ما به دنیا نه پی ناز و نعم آمده ایمبهر تحصیل غم و درد و الم آمده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5675

خواب سنگینی از افسانه غفلت داریمقطره ای چشم از آن ابر مروت داریم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5676

چشم امید به مژگان تر خود داریمروی خود تازه به آب گهر خود داریم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5680

ما لب خشک قناعت لب نان می دانیمدست شستن ز طمع آب روان می دانیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5682

چند در پرده دل باده گلنار زنیمای خوش آن روز که می بر سر بازار زنیم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5684

چه قدر سرخوشی از باده انگور کنیمبه که پیمانه خود از سر منصور کنیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5687

نوبهارست بیا روی به میخانه کنیممغز را از می گلرنگ پریخانه کنیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5690

مختلف چند ازین پرده نیرنگ شویمپرده بردار که تا جمله یک آهنگ شویم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5692

چه خیال است که دیوانه و شیدا نشویم؟بوی مشکیم، محال است که رسوا نشویم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5693

گذشت عمر سبکرو به خورد و خواب تمامبه شوره زار مرا صرف گشت آب تمام

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5694

به حرف پوچ مرا عمر شد تباه تمامفغان که خرمن من گشت خرج آه تمام

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5706

منم که از جگر لاله داغ می دزدمفروغ از گهر شب چراغ می دزدم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5713

به جرم این که متاع هنر بود بارمیکی ز گرد کسادی خوران بازارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5733

مرا که گفت که دست از عنان یار کشمکشد رقیب رکاب و من انتظار کشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5735

ز بردباری ما خوار و زار شد عالمز کوه طاقت ما سنگسار شد عالم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5738

اگر چه نیک نیم در پناه نیکانمعجب که تشنه بمانم، سفال ریحانم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5741

منم که قیمت یاقوت داغ می دانمسرشک را گهر شبچراغ می دانم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5743

ستاره سوخته آتشین عذارانمچو داغ لاله سیه روز نوبهارانم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5752

صفای روی ترا از نقاب می‌بینمبه ماه می‌نگرم آفتاب می‌بینم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5753

ز خط طراوت رخسار یار می بینمصفای آینه را از غبار می بینم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5755

به سرمگی سوی آن خاک پا نمی بینمبه چشم کم طرف توتیا نمی بینم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5764

شدند جمع دل و زلف از آشنایی همشکستگان جهانند مومیایی هم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5766

کجاست باده که ناموس را به آب دهموداع هوش کنم، عقل را جواب دهم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5776

چو خامه نیست ز من هر سخن که می گویمکه من به دست قضا این طریق می پویم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5777

جنون کجاست که دستی به کار بگشاییمز کار چرخ گره غنچه وار بگشاییم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5778

از سردی جهان لب گفتار بسته امچون بلبل خزان زده منقار بسته ام

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5781

روی دلی چو غنچه ز بلبل ندیده امنقش مراد از آینه گل ندیده ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5783

از آفتاب رنگ نبازد ستاره امدل زنده از محیط برآید شراره ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5788

هر چند از گهر صدف آسا لبالبمنتوان به تیغ ساختن از هم جدا لبم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq