Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
– Danış, danış, Gülbahar,– Olum tanış, Gülbahar,
Rübai 108شاگرد گره زنان موی تو منممولای مشاطگان روی تو منم
Rübai 71مجذوب تو را بیسر و پا نتوان گفتسگ را به در تو بیوفا نتوان گفت
Qəzəl 215اثر لطف خدایی که چنین زیباییتا تو منظور منی شاکرم از بینایی
Ləali-mənzumə, fəsil 41ایداده وجود را صفای دگریظاهر ز تو نور کبریای دگری
Səfil tacir deyir ki ("Bir neçə ildir ki, uyub işrətə")Bir neçə ildir ki, uyub işrətə,Bilməmişəm əmri-ticarət nədir?
Sizə yetim deyən olsaSon anımda qəlpələnmək istərəm –Araz boyu səpələnmək istərəm.
Sən onda eylə zövqü səfa bağ arasındaSən onda eylə zövqü səfa bağ arasında,Mən munda yanım piltə kimi yağ arasında.
Heç xəbərin yoxdu səninAləm bilir bu həsrəti,Sinəmdəki məhəbbəti,
Ürəyim ananı istəyir, qızımÜrəyim ananı istəyir, qızım,sən yaşa, dünyada qəmsiz, kədərsiz.
Bilməzəm noldu yenə kim, yar sormaz halımıBilməzəm noldu yenə kim, yar sormaz halımı,Daği-dildən göydümü dildar sormaz halımı.
Məndən salam söyləMəndən salam söylə! Kimə? Heç kimə!Daha o yerlərdə kimsəm qalmadı.
Dər mənqəbəti-şahi-mərdan əli (Əlinin tə’rifi)Ol şah ki, məzhəri-xudadır,Həqdən kim anı deyər cüdadır.
Pərakəndə şeir 109اشک خالی کن دلهای غم اندوخته استسخن سرد نسیم جگر سوخته است
Rübai 281Yoxladım özümü səfərdə sənsiz,Saldım öz canımı min dərdə sənsiz.
Qəzəl 579چون ساعدت مساعد آنست رشتهایمدر خون خود، که عاشق آن دست گشتهایم
Qəzəl 79Səndən, gözəl, yaxşılıq şivəsini bilən büt yoxdur,Elə bir pəriüzlü ki, məni sənin əlindən qurtara yoxdur.
Ömürüm geçdi zâr senden ırahÖmürüm geçdi zâr senden ırahTenüm oldı nizâr senden ırah
Qəzəl 49ای از جمال روی تو تابنده آفتابوی آفتاب روی ترا بنده آفتاب
Qəzəl 195شبی چون شمع می خواهم که پیش یار بنشینمولی آن روز دولت کو که با دلدار بنشینم
Qafqaz müsəlmanlarına xitabƏssəlam, ey əhaliyi Qafqaz,Ey rəisani-sahibül-ezaz!
BağdaDayanıb baxdı qoca,Hər kola, hər ağaca.
Rübai 14چون دیدهٔ من دید ترا روز نخستمسکین دل من هوای دیدار تو جست
Qəzəl 3آب آن عارض خرم برخاستتاب آن طره پر خم برخاست
Nə qədər eşqimiz, ey gül, belə pünhan olacaq?Nə qədər eşqimiz, ey gül, belə pünhan olacaq?Aşikar eyləməyincə ürəyim qan olacaq.
Süleymanam, dəyişmərəmKönül necə sevinməsin, bahar gəlib, bahar gəlib,Gəzib diyar-diyar gəlib.
Rübai 123از مرگ تو ای شاه سیه شد روزمبی روی تو دیدگان خود بردوزم
Qəzəl 74از تماشای جمالت باغ رضوان ساختنداین خبر شد پهن عالم را گلستان ساختند
Rübai 1انگور و شراب را سعادت بادامی مستی و خواب را سعادت بادا
Ləali-mənzumə, fəsil 42روزیکه به پرده جز تو ای تو نبوددرخلوت قدس کس بجای تو نبود