Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
رنگین شده است بس که ز خونین ترانهاممرغان غلط کنند به گل آشیانهام
Qitə 88هان ای زمانه دولت شاه اخستان نگرکافاق را ز روستم زال درگذشت
Qəzəl 114مرا سر بلندی ز سودای اوستسری دوست دارم که در پای اوست
Servün sala özge gişiye sâye revâ mıServün sala özge gişiye sâye revâ mıGün ki geçe sinsüz ömüre saya revâ mı
Qəzəl 5928چندان که چو خورشید به آفاق دویدیمما پیر به روشندلی صبح ندیدیم
Qitə 110زندگی خفتگی است خاقانیخفته آگه به یک نفس گردد
Qəzəl 118ماه کشمیری رخ من، از ستمکاری که هستمیپسندد بر من بیچاره هر خواری که هست
Hîç kişiden ışka inkâr olmadıHîç kişiden ışka inkâr olmadıKim ki bâzâr ise bîzâr olmadı
Qəzəl 5930یک عمر ز هر خار و خسی ناز کشیدیمتا بوی گلی از چمن راز کشیدیم
Qitə 121ای شفیع صد هزار امت چو خاقانی به حشربنده مرتد بود و بر دست تو ایمان تازه کرد
Qəzəl 137دوش چون چشم او کمان برداشتدلم از درد او فغان برداشت
Kana boyandı yüregüm suçı nedürsoraramKana boyandı yüregüm suçı nedürsoraramLebünden ana şifâ sun ki ana cân sunaram
Qəzəl 5971می کند گل زردرویی از شراب دیگراندردسر می گردد افزون از گلاب دیگران
Qitə 136خاقانی ار زبان ز سخن بست حق اوستچند از زبان نیافته سودی زیان کشد
Qəzəl 139نگر: مگرد گر آن سر و سیم بر بگذشت؟که: آب دیدهٔ نظارگان ز سر بگذشت
Apardı benüm gönlüm bir dilber-i mestâneApardı benüm gönlüm bir dilber-i mestâneBoynına tahıb zülfin ileddi şebistâna
Qəzəl 6001نیستم در عشق کافر ماجرای سوختنمیدهم جان همچو هندو از برای سوختن
Qitə 137پیشوای علما جامهٔ مننز پی بیشی و پیشی پوشد
Qəzəl 140تا لعل باده رنگ تو شکرفروش گشتباور مکن که: هیچ دلی گرد هوش گشت
Sâkî tolu sun ayağı ki rûze degüldürSâkî tolu sun ayağı ki rûze degüldürBu ömr becüz mühlet-i deh-rûze degüldür
Qəzəl 6049چند سرگردان درین دریای بی لنگر شدن؟چون حباب از پرده ای در پرده دیگر شدن
Qitə 139چه شد که بادیه بربود رنگ خاقانیکه صبح فام شد از راه و شامگون آمد
Qəzəl 159زهی! شب نسخهای از زلف و خالتتراز کسوت خوبی جمالت
Demirle oldı yir üsdinde yine sebze begümDemirle oldı yir üsdinde yine sebze begümKıyâmeti göze göz görü bah bu remze begüm
Qəzəl 6083بر نظربازان ستم در ابتدای خط مکنخشک مغزی در بهار جانفزای خط مکن
Qitə 140خبر برآمد کان آفتاب شرع فرو شدهزار آه زهرک آن خبر شنود برآمد
Qəzəl 163گفته بودم با تو من: کان جا نباید رفتنتور ضرورت میروی با ما نباید رفتنت
Müşg ile bağlamış saçun ay yüzüne girih senünMüşg ile bağlamış saçun ay yüzüne girih senünDök saçunı ki dökile şâh tenüne zîrih senün
Qəzəl 6116نیست جز لخت جگر چیزی دگر بر خوان مناز پشیمانی دل خود می خورد مهمان من
Qitə 147منصب تدریس خون گوید از آنکفر عز الدین بوعمران نماند