Qəzəl 3726

غریق عشق چه اندیشه از خطر دارد؟ز سر گذشته چه پروای دردسر دارد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3736

خوشم به باده گلگون که رنگ او داردرگی ز تلخی آن یار تندخو دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3785

اگر وطن به مقام رضا توانی کردغبار حادثه را توتیا توانی کرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3792

دل شکسته من درد را دوا گیردنمک به دیده من رنگ توتیا گیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3829

فغان ز سینه آسوده محشر انگیزدگرستن از جگر گرم، کوثر انگیزد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3831

شراب لعل به آن لعل جانفزا نرسدکه آب تلخ به سرچشمه بقا نرسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3836

زخط عذار تو بی آب وتاب خواهد شدزهاله ماه تو پا در در رکاب خواهد شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3887

مرا شکستگی پا به آن جناب رساندفتادگی سر شبنم به آفتاب رساند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3888

ز حرف بر لب شیرین او اثرماندکه دیده نقش پی مور بر شکر ماند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3918

چو حلقه بر در دل شوق اصفهان بزندسرشک بر صف مژگان خونچکان بزند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3937

نسیم صبح به آن طره دوتا چه کندبه صدهزار گره یک گرهگشا چه کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3962

اگر چه روی من از درد زعفرانی بودخمیرمایه صد رنگ شادمانی بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3975

Dünya dərdindən əgər kim ürəyin etsə uzaq,Qəlbi eşq aləminin arzularıyla dolacaq.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3980

Dəryanın vüsətinə dalğalar işarə olar,Yüz yerə parçalanan qəlb də parə-parə olar.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3994

اگر کلام نه از آسمان فرود آیدچرا به هر سخنی خامه در سجود آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3997

مرا تعجب از آن پُرحجاب می‌آیدکه در خیال چه‌سان بی‌نقاب می‌آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4056

از کوچه ای که آن گل بی خار بگذردموج لطافت از سر دیوار بگذرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4077

زخم از هنر همیشه به صاحب هنر رسدچون خانه صدف که به آب از گهر رسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4111

از روی درد هر که ز دل آه می کشدبی چشم زخم یوسفی از چاه می کشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4114

چون غنچه هر که سربه گریبان نمی کشداز باغ برگ عیش به دامان نمی کشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4130

روی ترا به آتش دل‌ها برشته‌اندلعل ترا به خون جگرها سرشته‌اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4133

هوش از نظر به نرگس مستم گرفته اندچون ساغر اختیار ز دستم گرفته اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4137

عیش جهان به رند می آشام داده اندخط مسلمی به لب جام داده اند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4170

تا سالکان به آبله پایی نمی رسندصد سال اگر روند به جایی نمی رسند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4195

جان رمیده جسم گران را چه می کندتیر ز شست جسته کمان را چه می کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4201

با طفل آنچه جنبش گهواره می‌کندبی‌طاقتی به این دل آواره می‌کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4202

ریزش چو شیشه هرکه به آوازه می کنددر هرپیاله زخم مرا تازه می کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4232

Gözüm qalan deyildir mülki-malında Hindin,Toz-torpağa bələndim mən ki, yolunda Hindin.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4236

دولت ز دستگیری مردم بپابودفانوس این چراغ ز دست دعابود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4237

اشکی که گوهرش ز نژاد جگر بودهرقطره اش ستاره صبح اثر بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq