Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Zahid yol alıb Kəbəyə, bax, başında dəstar,Sərxoş nə bilir, yolundakı o daşdı, divar.
Qəzəl 4258از خط فروغ روی تو پنهان کجا شودخامش چراغ ماه به دامان کجا شود
Qəzəl 4265Sinədən qalxan o ahlar dönər axırda ələmə,Sahibi-meydan olar sahib olan dərdə-qəmə.
Qəzəl 4300Eşqin həvəsi tək yarı görməklə qutarmaz,Bir güldü ki, o, bil, onu dərməklə qutarmaz.
Qəzəl 4315بی خواست حرف تلخی ازان نوش لب رسیدآخر ز غیب روزی ما بیطلب رسید
Qəzəl 4329تا روشنی صدق به دل یار نگرددگفتار تو آیینه کردار نگردد
Qəzəl 4330چشمی که مقید به نظر باز نگرددچون دیده آیینه سخنساز نگردد
Qəzəl 4331بی ابر گهربار چمن شسته نگرددتا دل نشود آب سخن شسته نگردد
Qəzəl 4357زهرازقدح صافدلان رنگ نداردآیینه گوهر خطر از زنگ ندارد
Qəzəl 4377از طوطی من روی سخن رنگ برآورداین آینه را حرف من از زنگ برآورد
Qəzəl 4378گر غیر مرا از تو به نیرنگ برآوردنتوان در دل را به گل وسنگ برآورد
Qəzəl 4392این اشک جگرگون چه اثرداشته باشدپیداست که طفلی چه جگرداشته باشد
Qəzəl 4406داغی که مرا بر دل دیوانه گذارندشمعی است که بر تربت پروانه گذارند
Qəzəl 4417چون شبنم می بر رخ جانان بنشینددر آب وعرق چشمه حیوان بنشیند
Qəzəl 4458از حلقه های زنجیر سودا چه باک دارداز گوشمال گرداب دریا چه باک دارد
Qəzəl 4482ز وعده های دروغش دل اضطراب نداردسر کمند فریب مرا سراب ندارد
Qəzəl 4489خوشا دلی که در اندیشه جمال تو باشدکه در بهشت بود هر که در خیال تو باشد
Qəzəl 4495رتبه خال تو مشک ناب نداردنقطه شک حسن انتخاب ندارد
Qəzəl 4496در دل ما بخت سبز بارندارددانه ما زنگ نوبهار ندارد
Qəzəl 4524درین عالم که جز وحشت نباشدچه سازد کس اگرخلوت نباشد
Qəzəl 4526چه کار از یاری دوران برآیدبه همت کارها آسان برآید
Qəzəl 4547Al şərabtək dodağın oldu yenə cana ləziz,Qəlbimi saldı fərağın daha əfğana ləziz.
Qəzəl 4558پرده مشکین به چشم شوخ بسته است آن نگار؟یا شده است از ناف آهوی ختن مشک آشکار
Qəzəl 4577اهل دل رایاری دوران نمی آید به کارتیغ را همواری سوهان نمی آید به کار
Qəzəl 4582از فروغ لاله آتش زیر پا دارد بهارچون گل رعنا خزان را در قفا دارد بهار
Qəzəl 4583از دل پرخون بلبل کی خبر دارد بهار؟هر طرف چون لاله صد خونین جگر دارد بهار
Qəzəl 4586کوه سنگین را سبک جولان کند جام بهارپر برآرد لنگر تمکین درایام بهار
Qəzəl 4590دل به آن زلف چلیپا می کشد بی اختیاررشته مجنون به سودامی کشد بی اختیار
Qəzəl 4595ترک من کزپسته اش بی خواست می ریزد شکرچشم تنگی دارد از بادام کوهی تلختر
Qəzəl 4596بوسهای در کار من کن زان لب همچون شکرتا به چشم شاه، شیرین باشی ای صوفی پسر