Qəzəl 1866

در عین بحر، گوشه نشین را کناره هاستدر یتیم را ز صدف گاهواره هاست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1870

بیداری سیاه دلان عین غفلت استخوابی که نیست از سر غفلت، عبادت است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1882

خال لب تو داغ دل آب کوثرستپنهان تبسمت نمک شور محشرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1884

آن را که در وطن لب نانی میسرستسی شب ز ماه عید سرایش منورست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1885

سرچشمه نشاط دل پاک گوهرستتا دل شکفته است، سخن تازه و ترست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1936

در هر دلی که ریشه کند پیچ و تاب عشقپیوسته همچو زلف، سرش در کنار اوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1937

ماری است نی که مهره دل بیقرار اوستجاروب سینه ها نفس بی غبار اوست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1954

باد بهار مرهم دلهای خسته استگل مومیایی پر و بال شکسته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1960

یک دل هزار زخم نمایان نداشته استیک گل زمین هزار خیابان نداشته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1964

این گردباد نیست که بالا گرفته استاز خود رمیده ای است که صحرا گرفته است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1970

دل از هوس به زلف دو تا اوفتاده استپرهیز را شکسته به جا اوفتاده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1982

زاهد ز سبحه در پی تسخیر بوده استخاکش خمیر مایه تزویر بوده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2024

دردست، صبح شیب، می خوشگوار چیست؟در پیری این سیاه درون این نگار چیست؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2031

از شش در جهات، امید نجات نیستدر بند روزگار، نجات از جهات نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2037

جز گریه چشم اشک فشان را علاج نیستجز صبر عاشق نگران را علاج نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2075

ساقی ز ما شراب نخواهد دریغ داشتدریا ز تشنه آب نخواهد دریغ داشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2077

گل بس که شرم ازان رخ پر خط و خال داشتآیینه در کف از عرق انفعال داشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2089

از خطِّ دلْ سیه، ز رخش آب و تاب رفتمظلوم ظالمی که به پای حساب رفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2092

هر عاشق از رهی به حریم وصال رفتمجنون پی سیاهی چشم غزال رفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2095

چشمی که از غبار خطش توتیا گرفتاز اشک خویش دامن آب بقا گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2097

بتوان به آه کام دل از آسمان گرفتزور کمان به گرمی آتش توان گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2098

دل را ز ما به حسن ادا می توان گرفتزاندک توجهی دل ما می توان گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2100

چون گوشه کلاه به پروانه نشکنم؟داغ از میان سوختگان دست من گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2109

زان خانه برانداز که از خانه زین خاستچندان ز جهان گرد برآمد که زمین خاست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2112

مستوری حسن از نظر بوالهوس ماستاین آینه رو پرده نشین از نفس ماست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2113

آیینه خورشید دل بی هوس ماستبیداری آفاق چو صبح از نفس ماست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2114

خمخانه افلاک تهی ساخته ماستدیری است که این میکده پرداخته ماست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2117

بر هر که نظر می فکنم مست و خراب استبیداری این طایفه خمیازه خواب است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2131

خورشید ترا از خط شبرنگ وبال استچون سایه قدم پیش نهد وقت زوال است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2141

محو رخ زیبای تو فارغ ز جهان استبیداری حیرت زدگان خواب گران است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq