Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
چون آینه هر دل که ز روشن گهران استدر نقش بد و نیک به حیرت نگران است
Qəzəl 2145دل نقطه بسم الله دیوان جنون استجان رشته شیرازه فرقان جنون است
Qəzəl 2153تنها نه همین ماه به فرمان خط اوستخورشید هم از حلقه به گوشان خط اوست
Qəzəl 2157یارب دل خون گشته ز مژگان که جسته است؟این قطره گرم از دل سوزان که جسته است؟
Qəzəl 2159از شش جهتم همچو شرر سنگ گرفته استاین بار جنون سخت به من تنگ گرفته است
Qəzəl 2160یک دلشده در دام نگاهت نگرفته استدر هاله آغوش، چو ماهت نگرفته است
Qəzəl 2167هر شام ز ماه رمضان صبح امیدی استهر روز ازین ماه مبارک شب عیدی است
Qəzəl 2168تن بر دل خوش مشرب ما خانه تنگی استبر گوهر شهوار، صدف کام نهنگی است
Qəzəl 2172بی روی تو چشم از همه خوبان نتوان بستیوسف چو نباشد در کنعان نتوان بست
Qəzəl 2181دلبستگی خلق به عمر گذران چیست؟استادگی عکس درین آب روان چیست؟
Qəzəl 2187لب بسته ما بیخبر از راز جهان نیستبسیار بود حرف کسی را که زبان نیست
Qəzəl 2197ایام بهاران سبک از دیده ما رفتاز دست به هم سودنی این رنگ حنا رفت
Qəzəl 2201قد تو کجا و قد رعنای قیامتاین جامه بلندست به بالای قیامت
Qəzəl 2204این چه خط است و این چه رخسارستاین چه آیینه، این چه زنگارست
Qəzəl 2217به که بر خود نبندد از درباندر دولت به هر که باز شده است
Qəzəl 2239ز نغمه تا خدا یک کوچه راه استبر این حرف بلندم نی گواه است
Qəzəl 2264بر رخ ممکن بود پیوسته گرد احتیاجلازم این نشأه افتاده است درد احتیاج
Qəzəl 2269نیست یک گوهر سیراب به اندازه موجچون گریبان بشکافد گل خمیازه موج؟
Qəzəl 2277لب هیچ و دهان هیچ و کمر هیچ و میان هیچچون بید ندارد ثمر آن سرو روان هیچ
Qəzəl 2298روشندلان به هر که رسیدند همچو صبحدادند جان، نفس نکشیدند همچو صبح
Qəzəl 2300زان پیش کآفتاب بگیرد گلوی صبحروی خود از می شفقی کن چو روی صبح
Qəzəl 2319کشتی دریاییای دیدم دلم آمد به یادحال دور افتادگان ساحلم آمد به یاد
Qəzəl 2321رغبت می را کند چندان که نوشیدن زیادمی شود شوق لب میگون زبوسیدن زیاد
Qəzəl 2323غم ز دل بیرون مرا کی باده احمر برد؟زردی از آیینه هیهات است روشنگر برد
Qəzəl 2327هرکه با خود درد و داغ دلسِتان را میبردبیتکلف حاصل کون و مکان را میبرد
Qəzəl 2330عشق اول ناتوانان را به منزل می بردخار و خس را زودتر دریا به ساحل می برد
Qəzəl 2339تا به کی در خواب سنگین روزگارم بگذردزندگی در سنگ خارا چون شرارم بگذرد
Qəzəl 2375تا عبیر افشانی زلف ترا نظاره کردنکهت پیراهن یوسف گریبان پاره کرد
Qəzəl 2382کوه را چون ابر، حکم او به رفتار آوردریگ را چون سبحه، ذکر او به گفتار آورد
Qəzəl 2411از حریص افزون به قانع فیض احسان میرسدروزی مور از شکرخند سلیمان میرسد