Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
از حلقههای آن زلف، دل صاحبِ نظر شداین مرغِ چشمبسته از دام دیدهور شد
Qəzəl 4469چون آفتاب هر کس روشن ضمیر باشدذرات عالم اورا فرمان پذیرباشد
Qəzəl 4477چون رنگ می زمینا بیرون دوید بایدنه پرده فلک از هم دریدباید
Qəzəl 4512سخن کی به جانهای غافل نشیندز دل هر چه برخاست در دل نشیند
Qəzəl 4541آتش لعل از رخت در عرق شرم مردسیب زنخدان تو دست ز خورشید برد
Qəzəl 4557مردمک را سیر کن در حلقه چشم نگارگر ندیدی درمیان جرگه آهوی تتار
Qəzəl 4559می برد خواهی نخواهی دل زمردم خط یارچشم بندی می کند در بردن دل این غبار
Qəzəl 4563می پرستان را به دل ننشیند از دشمن غبارزود بر در می زند از خانه روشن غبار
Qəzəl 4576هر که می داند که برگردد سخن درکوهسارکی به حرف سخت بگشاید دهن درکوهسار؟
Qəzəl 4587بوی گل می آیداز چاک گریبان بهارتا ز تیغ کیست این زخم نمایان بهار
Qəzəl 4622نیست رخساری زخال وخط نگارین اینقدرنیست در دشت ختن آهوی مشکین اینقدر
Qəzəl 4661گربه ما همسفری سلسله از پا بردارپشت پا زن دو جهان را و پی ما بردار
Qəzəl 4667چین پیشانی ما شد مه عید آخر کارآنچه میجست دل غمزده، دید آخر کار
Qəzəl 4670سینه ای چاک نکردیم درین فصل بهارصبحی ادراک نکردیم درین فصل بهار
Qəzəl 4672جام در دور به اندازه مخمور بیارپیش آشفته دماغان سرپرشور بیار
Qəzəl 4689سخن دریغ مداراز سخن کشان زنهاربه تشنگان برسان آب را روان زنهار
Qəzəl 4690مبند دل به تماشای این جهان زنهاربرآ به چرخ ازین تیره خاکدان زنهار
Qəzəl 4693اگر چه چهره بود بی نقاب روشنترشود عذار بتان از حجاب روشنتر
Qəzəl 4700مکن دلیر تماشای تاب موی کمرکه زیر تیغ بود کامیاب موی کمر
Qəzəl 4716عارف ز نه سپهر چو صرصر کند گذارچون برق ازین سیاهی لشکر کند گذار
Qəzəl 4717خشتی به خیر چون خم می بر زمین گذاردیگر قدم به قصر بهشت برین گذار
Qəzəl 4736از ره مرو به جلوه ناپایدار عمرکز موجه سراب بود پود و تار عمر
Qəzəl 4758از شراب ارغوانی چهره را گلرنگ سازبر نسیم از جوش گل جای نفس راتنگ ساز
Qəzəl 4770غوطه خوردم درشراب ناب و مخمورم هنوزگم شدم درچشمه خورشید وبی نورم هنوز
Qəzəl 4773می دهد یادی ز چشمش نرگس پر فن هنوززان چراغ کشته دودی هست درروزن هنوز
Qəzəl 4807زان چهره خط قیامتی انگیخته است بازرنگی برای بردن دل ریخته است باز
Qəzəl 4814از کاوکاو آن مژه ام بیخبر هنوزنگرفته خون من به زبان نیشتر هنوز
Qəzəl 4817چون شمع اشک در طلب مدعا مریزنقد حیات خود چو شرر برهوا مریز
Qəzəl 4830از دل آگاه در عالم همین نام است و بسچشم بیداری که دیدم حلقه دام است وبس
Qəzəl 4838در جنون فکر سرو سامان ندارد هیچ کسمدعا چون دیده حیران ندارد هیچ کس