Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
دل رمیده ما از نظاره در پیش استز شوخی آتش ما از شراره در پیش است
Qəzəl 1696ز ابر اگر چه هوای بهار ناصاف استغمین مشو که سراپرده های الطاف است
Qəzəl 1700ز خم طلوع سهیل شراب نزدیک استز کوه سر زدن آفتاب نزدیک است
Qəzəl 1709همیشه دیده سوزن ازان به دنبال استکه قبله نظرش رشته های آمال است
Qəzəl 1712جهان و هر چه در او هست رونمای دل استبه هیچ جا نرود هر که آشنای دل است
Qəzəl 1726صفای حسن تو از خط به جای خویشتن استدرین غبار همان بر صفای خویشتن است
Qəzəl 1730زبان شکوه من چشم خونفشان من استچو طفل بسته زبان گریه ترجمان من است
Qəzəl 1732اگر چه بالش خورشید تکیه گاه من استشکستگی گلی از گوشه کلاه من است
Qəzəl 1739گلی که طرح دهد رخ به نوبهار این استلبی که می شکند دیدنش خمار این است
Qəzəl 1744گشاد دل به سخنهای آشنا بسته استنشاط گل به سبکدستی صبا بسته است
Qəzəl 1747به هر دل آتشی از روی دلبر افتاده استسپند ماست که از چشم مجمر افتاده است
Qəzəl 1756چه شوخی از نگه بیگناه ما شده است؟که شرم تشنه به خون نگاه ما شده است
Qəzəl 1759کدام زهره جبین بی نقاب گردیده است؟که آتش از عرق شرم، آب گردیده است
Qəzəl 1761خط تو چهره گشای بهار آینه استتبسمت گل جیب و کنار آینه است
Qəzəl 1770چراغ صبح و دم مستعار هر دو یکی استبقای خرده جان و شرار هر دو یکی است
Qəzəl 1773سفر نکردن ازان کشور از گرانجانی استکه مرگی دل و قحط غذای روحانی است
Qəzəl 1775به غیر دل که عزیز و نگاه داشتنی استجهان و هر چه در او هست، واگذاشتنی است
Qəzəl 1776خوشم به درد که در پرده شکیبایی استبدم به داغ که آیینه دار رسوایی است
Qəzəl 1786ز اضطراب دل آن زلف تابدار شکستز خامکاری این میوه شاخسار شکست
Qəzəl 1789مپوش چشم ز رخسار همچو جنت دوستکه نور چشم فزاید صفای طلعت دوست
Qəzəl 1790هزار بار درآیم اگر به خانه دوستبه کوچه غلط اندازدم بهانه دوست
Qəzəl 1791ز عشق در اگر نور آشنایی هستبه زیر خاک هم امید روشنایی هست
Qəzəl 1792اگر نه عاشقی این چهره خزانی چیست؟اگر نه ماتمی این بخت آسمانی چیست؟
Qəzəl 1793سیاه مستی چشم از شرابخانه کیست؟عقیق چهره و لعل لب از خزانه کیست؟
Qəzəl 1795به دلنشینی صحرای عشق صحرا نیستسیاه خیمه این دشت جز سویدا نیست
Qəzəl 1804کدام شب نی کلک من آتش افشان نیست؟کدام روز که شیری درین نیستان نیست؟
Qəzəl 1809زمین چو ریگ روان است بر جناح سفردر او فشردن پای ثبات ممکن نیست
Qəzəl 1814نسیم صبحدم از بوی یار خالی نیستز بوی گل نفس نوبهار خالی نیست
Qəzəl 1818طریقِ مردمِ سنجیده خودستایی نیستکه کارِ آتشِ یاقوت ژاژخایی نیست
Qəzəl 1824ز ناله گر دل بی برگ ما نوا می داشتچو غنچه از گره خود گرهگشا می داشت