چراغ صبح و دم مستعار هر دو یکی استبقای خرده جان و شرار هر دو یکی است

ز لطف و قهر نمی بالم و نمی نالمبه خار خشک، خزان و بهار هر دو یکی است

چنان ربوده این باغ و بوستان شده امکه نوشخند گل و نیش خار هر دو یکی است

فسردگی و کدورت شده است عالمگیرجوان و پیر درین روزگار هر دو یکی است

چنان گزیده دنیای بد گهر شده امکه پیش دیده من گنج و مار هر دو یکی است

مکن به بدگهران مردمی که آتش راچه گل به جیب فشانی چه خار هر دو یکی است

چه لازم است شب و روز خون دل خوردن؟چو سنگ و لعل درین روزگار هر دو یکی است

توان به زنده دلی شد ز مردگان ممتازوگرنه سینه و لوح مزار هر دو یکی است

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. اگر دو بین ز دو رنگی نگشته ای صائبشب جدایی و روز شمار هر دو یکی است

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar