Qəzəl 2647

چون رخ از می بر فروزی آب گلشن می رودچون شوی سرگرم، تاب نخل ایمن می رود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2648

در چمن چون حرف آن بالای موزون می‌رودسرو چون دزدان ز راه آب بیرون می‌رود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2650

دل ز بی برگی جگردارانه در خون می رودتیغ از عریان تنی مردانه در خون می رود

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2651

هر کجا حرف شراب ارغوانی می روداز دهان خضر آب زندگانی می رود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2653

دستگاه شور من از دامن هامون فزودچشم آهو پرده‌ها بر وحشت مجنون فزود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2670

کی به وصل از سینه عاشق تمنا کم شود؟نیست ممکن تشنگی از آب دریا کم شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2675

حرف زن تا بر لب عیسی نفس سوزن شودروی بنما تا سواد طوطیان روشن شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2690

کی به ناخن از دل غمگین گره وا می شود؟دست چون افتاد از کار این گره وا می شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2705

از گلستانی که بلبل روی گردان می شودشبنم رخسار گل اشک یتیمان می شود

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2713

دل نظرگاه خدا از ترک عصیان می شودچون هوا مغلوب شد تخت سلیمان می شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2714

روح چون تن‌پرور افتد عاقبت تن می‌شودآب در آهن چو لنگر کرد آهن می‌شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2718

خانه مردم اگر از ماه روشن می شودکلبه تاریک ما از آه روشن می شود

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2721

گر چنین چشم ترم میرآب هامون می‌شودرفته‌رفته گردبادش بید مجنون می‌شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2723

اضطراب دل ز چشم روشن افزون می شودداغ مرغ بسته پر از روزن افزون می شود

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2730

زیر تیغ از جبهه چین مردان می باید گشودبر رخ مهمان در کاشانه می باید گشود

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2733

جذبه توفیق هرکس را دل بینا دهدهر دو عالم را طلاق اول به پشت پا دهد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2735

دل ز پهلوی جنون داد فراغت می دهدعالمی را مایه از سنگ ملامت می دهد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2739

گر دو روزی خاکمال آن گلعذارم می دهدتوتیای دیده از خط غبارم می دهد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2740

عارفان را نکهت سیب ذقن جان می‌دهدطفل مشرب جان برای نارپستان می‌دهد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2745

خط ز روی آتشین دلستان آمد پدیداز دل آتش بهار بی خزان آمد پدید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2746

برگرفتی پرده از رخ گلستان آمد پدیدآستین ناز افشاندی خزان آمد پدید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2754

پای در دامان تسلیم و رضا باید کشیداطلس افلاک را در زیر پا باید کشید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2756

در سر پل باده چون سیلاب می باید کشیدمی به کشتی در کنار آب می باید کشید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2757

خواری از اغیار بهر یار می باید کشیدناز خورشید از در و دیوار می باید کشید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2764

چون صراحی رخت در میخانه می باید کشیداین که گردن می کشی پیمانه می باید کشید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2765

درد را چون صاف در میخانه می باید کشیدهر چه ساقی می دهد مردانه می باید کشید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2767

دل چه تلخیهای رنگارنگ ازان دلبر کشیدقطره خونی چه دریاهای خون بر سر کشید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2768

هر که جام می به روی دلستان بر سر کشیدآب کوثر در بهشت جاودان بر سر کشید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2775

تا نکرد از گریه چشم خویش را خاور سفیداز گریبانش نشد مهر بلند اختر سفید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2782

چند بتوان بانگ نای و قلقل مینا شنید؟گاه گاهی مصرعی هم می توان از ما شنید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq