Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
پروای خط مشکین آن دلرباندارداندیشه از سیاهی آب بقا ندارد
Qəzəl 4474کی از ستاره برمن سنگ ستم نیامداز کهکشان به فرقم تیغ دو دم نیامد
Qəzəl 4480سیاه چون دل رنگین سخن ز آه نگرددحنا نرفته به هندوستان سیاه نگردد
Qəzəl 4481نظر به روی تو خورشید آب وتاب نداردبدیهه عرق شرم آفتاب ندارد
Qəzəl 4484گل همیشه بهار سخن زوال نداردچمن صفای پریخانه خیال ندارد
Qəzəl 4485همین نه سینه ما آه صبحگاه نداردزمانه ای است که در سینه صبح آه ندارد
Qəzəl 4486دهان بوسه فریب ترا پیاله نداردرم نگاه ترا دیده غزاله ندارد
Qəzəl 4487رخ تو رنگ زگلگونه شراب نگیردز صبح ساغر زرین آفتاب نگیرد
Qəzəl 4492دل از تردد وخاطر ز انقلاب برآیداگر دو روز ز یک مشرق آفتاب برآید
Qəzəl 4498دولت روشندلی زوال نداردآب گهر بیم خشکسال ندارد
Qəzəl 4508چرا با دل من صفایی ندارداگر درد امشب بلایی ندارد
Qəzəl 4525ترا چون صبح خندان آفریدندمرا چون ابر گریان آفریدند
Qəzəl 4530ازبیم خط آن لب شد باریک و چنین باشدآن را که چنین زهری در زیر نگین باشد
Qəzəl 4531می می چکد از چشمش جانانه چنین بایداز گردش خودمست است پیمانه چنین باید
Qəzəl 4533جان غریب ازین جهان میل وطن نمیکندشد چو عقیق نامجو یاد یمن نمیکند
Qəzəl 4540خوش آن که به گوشه ای نشیندمردم چه که خویش را نبیند
Qəzəl 4548قلم ز بال سمندر کند مگر کاغذکه نیست در خور گفتار عشق هر کاغذ
Qəzəl 4549ز شور عشق مرا شد دل خراب لذیذکه می شود چو نمکسود شد کباب لذیذ
Qəzəl 4562بر لب بام خطر باشد مکان اعتبارخواب امنیت نباشد در جهان اعتبار
Qəzəl 4574بیقرار عشق در یک جا نمی گیرد قرارکوه اگر لنگر شود دریا نمی گیرد قرار
Qəzəl 4591گلعذار من برون از پرده بوی خود میاربیقراران رابجان از آرزوی خود میار
Qəzəl 4592بی دل بیدار، سر از خرقه تن برمیارپای خواب آلود رااز زیر دامن برمیار
Qəzəl 4609شورش دیوانه گردد از بیابان بیشترمی شود وحشت فزون چون گشت میدان بیشتر
Qəzəl 4612جانب اغیار داردآن جفا جو بیشترباگرانجانان بود میل ترازو بیشتر
Qəzəl 4616زاهد از آلوده دنیاست دنیا خواه تررهرو این راه از رهزن بود گمراه تر
Qəzəl 4637از می گلرنگ می گردد اگر پیمانه سیرمی شود از خوردن خون هم دل دیوانه سیر
Qəzəl 4639آنکه می آید زطفلی از دهانش بوی شیرمی گدازد عاشقان را چون شکر در جوی شیر
Qəzəl 4641برگ عیش خویش را چون گل زهم پاشیده گیراین دکانی را که برخود چیده ای برچیده گیر
Qəzəl 4648شراب زندگی درخاکساریهاست بی غش تربود نخل برومند از زمین نرم سرکش تر
Qəzəl 4650زمی شد چهره آن مهرعالمتاب روشنترچراغ آسمانی می شودازآب روشنتر