Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
صد شِکوه به جا ز دلم جوش میزندشرم حضور مانع اظهار میشود
Qəzəl 4287از حسن نوخطان دل ما تازه می شودداغ کهن ز مشک ختا تازه می شود
Qəzəl 4289بیروی دل گره ز زبان وا نمیشودطوطی ز پشت آینه گویا نمیشود
Qəzəl 4296آزاده رو مقید عالم نمی شودعیسی شکار رشته مریم نمی شود
Qəzəl 4304عشق غیور تن به نصیحت کجا دهدطوفان عنان کجا به کف ناخدا دهد
Qəzəl 4312آن را که عشق بخت جوانی نمی دهداز حادثات خط امانی نمی دهد
Qəzəl 4326تا کی درین جهان مکرر به سر کنیدخود را به یک پیاله جهان دگر کنید
Qəzəl 4328در مشرب من صبح چه گویم چه اثر داداین شیر مرا غوطه به دریای شکر داد
Qəzəl 4337از گردش افلاک کجا دل گله دارد؟این خانهٔ ویران چه غم زلزله دارد؟
Qəzəl 4349هر شیشه دلی حوصله شور نداردعریان جگر خانه زنبورندارد
Qəzəl 4358پروای خط آن عارض گلفام ندارداز سادگی این صبح غم شام ندارد
Qəzəl 4360مفت است اگر سنگدلیهای معلمدلجویی اطفال به آدینه گذارد
Qəzəl 4366ساقی دهن شیشه ما باز به لب کردجان عجبی در تن ارباب طرب کرد
Qəzəl 4371دل را چه خیال است به می شاد توان کرداین غمکده ای نیست که آباد توان کرد
Qəzəl 4373از مستی چشم تو چه تقریر توان کرداین خواب نه خوابی است که تعبیر توان کرد
Qəzəl 4376چون پسته زبان در دهنم زنگ برآوردآخر گل خاموشی من این ثمر آورد
Qəzəl 4379جان در بدن خاکی ما زنگ برآورداین گوهر صاف از صدف این رنگ برآورد
Qəzəl 4385روزی که مرا موج نفس دام سخن شدشد طوطی چرخ آینه و واله من شد
Qəzəl 4390عاشق غم اسباب چرا داشته باشددارد همه چیز آن که تراداشته باشد
Qəzəl 4407خون بهتر ازان می که چشیدن نگذارندپیکان به ازان غنچه که چیدن نگذارند
Qəzəl 4413آنها که به فردوس رخ یار فروشنداز سادگی آیینه به زنگار فروشند
Qəzəl 4414تا حسن گلو سوز تو در جان شرر افکنددر سینه من داغ مکرر سپر افکند
Qəzəl 4415غفلت زدگان دیده بیدار نداننداز مرده دلی قدر شب تار ندانند
Qəzəl 4425سرمست چو آن شاخ گل از باغ برآیدباغش چو نفس سوختگان بر اثر آید
Qəzəl 4431حسنی که به نور نظر پاک برآیداز خلوت آیینه عرقناک برآید
Qəzəl 4435گر چشم تر از پوست چو بادام برآیدآسان ز وصال شکرش کام برآید
Qəzəl 4438بیخواست ز دل ناله جانکاه برآیدبی دلو ورسن یوسف ازین چاه برآید
Qəzəl 4440هویی که مرا از دل دیوانه برآیددودی است که از خرمن پروانه برآید
Qəzəl 4446غفلت چه اثر در دل هشیارنمایدافسانه چه با دولت بیدار نماید
Qəzəl 4455شب زنده دار را دل روشن چو ماه گردداز خواب روز دلها چون شب سیاه گردد