Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
مهر خاموشی مرا گنجینه اسرار کرددامنم را چون صدف پر گوهر شهوار کرد
Qəzəl 2356هر که رو زین خلق ناهموار در دیوار کردسنگلاخ دهر را بر خویشتن هموار کرد
Qəzəl 2363گرچه ماه مصر را دامن زلیخا چاک کردگرد تهمت چاک پیراهن زرویش پاک کرد
Qəzəl 2368سیل اشک من بساط سبزه را پامال کردگوشمال ناله من بلبلان را لال کرد
Qəzəl 2373شورش سودا مرا از قید تن آزاده کرداز سر خم خشت را آواره جوش باده کرد
Qəzəl 2374هر که چون آب روان آیینه خود ساده کردسرو را چون بندگان در پیش خود استاده کرد
Qəzəl 2378یاد باد آن بی حقیقت را که یاد ما نکردبر فلک شد دود آه ما و سر بالا نکرد
Qəzəl 2400خون مردم را چون آب آن لعل میگون می خوردآب را نتوان چنین خوردن که او خون می خورد
Qəzəl 2404از عرق آتش به جانم آن گل سیراب زدباز آن آیینه رو نقشی عجب بر آب زد
Qəzəl 2405هر که پشت پای چون شبنم به آب و رنگ زددر حریم مهر تابان تکیه بر اورنگ زد
Qəzəl 2407خاطر آزرده را سیر گلستان می گزدشور بلبل، خنده گل، بوی ریحان می گزد
Qəzəl 2412بس که در زلف تو دلهای اسیران آب شدحلقه های زلف یکسر حلقه گرداب شد
Qəzəl 2414دل ز پیکان در تن من بیضه فولاد شداین خراب آباد آخر آهنین بنیاد شد
Qəzəl 2434درد من خاطرنشان یار بیپروا نشدخدمت چشم ترم در راه او مجرا نشد
Qəzəl 2435ماند دلتنگ آن که باغ دلگشای خود نشددربدر افتاد هر کس آشنای خود نشد
Qəzəl 2445زخم گل آب از نوای آبدارم میکشدشور بلبل خجلت از جوش بهارم میکشد
Qəzəl 2449تیرگی از مد احسان جان روشن می کشدرشته میل آتشین در چشم سوزن می کشد
Qəzəl 2450گرچه عمری شد صبا مشق ریاحین می کشدخجلت روی زمین زان خط مشکین می کشد
Qəzəl 2456از سر خاک شهیدان سبزه گلگون میدمدچون نباشد لالهگون تیغی که از خون میدمد؟
Qəzəl 2458دست چون عیسی زدنیا پاک می باید فشاندگرد ره در دامن افلاک می باید فشاند
Qəzəl 2459عمر رفت و خار خارش در دل بیتاب ماندمشت خاشاکی درین ویرانه از سیلاب ماند
Qəzəl 2464از غبار خط دهان تنگ او پوشیده مانددیدنی نادیده و نادیدنی در دیده ماند
Qəzəl 2468حیف کز آیینه رویان پاکدامانی نماندچشم شرم آلود و روی گوهرافشانی نماند
Qəzəl 2469آبها آیینه سرو خرامان تواندبادها مشاطه زلف پریشان تواند
Qəzəl 2471خاکسارانی که همت بر تحمل بسته انددست رستم را به تدبیر تنزل بسته اند
Qəzəl 2482خشم را روشندلان در حِلم پنهان کردهاندآتش سوزنده را بر خود گلستان کردهاند
Qəzəl 2488تنپرستانی که در تضییع آب و دانهانددر ریاض آفرینش سبزه بیگانهاند
Qəzəl 2492از دل سنگین لیلی کعبه جان ساختنداز غبار خاطر مجنون بیابان ساختند
Qəzəl 2493در سر پرشور ما تا رنگ سودا ریختندلاله ها پیمانه خود را به صحرا ریختند
Qəzəl 2510پرده پوشی عشق عالمسوز را پیدا کندپرده تبخال تب را بیشتر رسوا کند