Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
چون آب در لباس گل و خار بوده ایای یار ساده رو تو چه پرکار بوده ای
Qəzəl 6916ای دل مرا به عالم امکان چه می بری؟دیوانه را به حلقه طفلان چه می بری؟
Qəzəl 6917حیف است عمر صرف تماشا کند کسیچون باز بی شکار نظر وا کند کسی
Qəzəl 6923آن را که نیست ذوق وصال شکستگیدر دل خلد چو شیشه خیال شکستگی
Qəzəl 6925آسودگی مجو ز گرفتار زندگیسرگشتگی است گردش پرگار زندگی
Qəzəl 6929تا کی ز کف عنان توکل رها کنی؟از نقش پای راهروان رهنما کنی
Qəzəl 6930تا کی ز جهل چاره حرص از طلب کنی؟از خارخار چند علاج جرب کنی؟
Qəzəl 6933بر خاک راه اگر گذری مشکبو کنیدر سنگ اگر نظر کنی آیینه رو کنی
Qəzəl 6938زیر سپهر خواب فراغت چه می کنی؟در خانه شکسته اقامت چه می کنی؟
Qəzəl 6939تسکین دل به زلف پریشان چه میکنی؟این شعله را خموش به دامان چه میکنی؟
Qəzəl 6947گر درد طلب رهبر این قافله بودیکی پای ترا پرده خواب آبله بودی؟
Qəzəl 6948یک روز گل از یاسمن صبح نچیدیپستان سحر خشک شد از بس نمکیدی
Qəzəl 6951دل آب کند برق جلالی که تو داریآیینه گدازست جمالی که تو داری
Qəzəl 6953خون می چکد از تیغ نگاهی که تو داریفریاد ازان چشم سیاهی که تو داری
Qəzəl 6954با اهل دل ای گردش افلاک چه داری؟ای زنگ به این آینه پاک چه داری؟
Qəzəl 6956ای آه جگرسوز ز شست تو خدنگیکوه الم از دامن صحرای تو سنگی
Qəzəl 6959ای جاده سودای تو هر رشته آهیدر هر گذری چشم به راه تو نگاهی
Qəzəl 6979تلخ منشین شراب اگر داریشور کم کن کباب اگر داری
Qəzəl 6983منزه ز لاف است حیران معنیبه مقدار دعوی است نقصان معنی
Pərakəndə şeir 14ازان پیوسته می لرزد دل از پاس قدم ما راکه ناموس سپاهی هست بر سر چون علم ما را
Pərakəndə şeir 15(سپندی شد عقیق صبر در زیر زبان ما رابه داغ تشنگی تا چند سوزی زان لبان ما را؟)
Qəzəl 15نم به دل نگذاشت خونم خنجرِ قصاب راجذبهٔ من میکِشد از صلبِ آهن آب را
Qəsidə 16زنگی شب را کند خورشید منظر ماهتابمهره گل را دهد تشریف گوهر ماهتاب
Qəzəl 16غوطه در دریا دهد آتشعنانی آب رارزقِ خاکِ مرده میسازد گرانی آب را
Pərakəndə şeir 17فروغ عارضت پروانه سازد شمع بالین راپر پرواز گردد چشم شوخت خواب سنگین را
Pərakəndə şeir 20نگه دارد خدا آن سیمتن را از گزند ما!که اخگر در گریبان دارد آتش از سپند ما
Qəzəl 20از جهان تا رشتهتابی دسترس باشد تراهر سر خاری درین وادی عسس باشد ترا
Pərakəndə şeir 21بزم عشق است میا از در عادت به درونشیوه مردم بیگانه سلام است اینجا
Qəzəl 23نیست چون بال و پری تا گِرد سر گردم تو رااز ته دل گِرد سر در هر نظر گردم تو را
Pərakəndə şeir 25تا به کی دور بود سایه ابراز سر ما؟خشک باشد لب ما چون جگر ساغر ما