Qəzəl 6737

جام هیهات است از صهبا کند پهلو تهیاین حبابی نیست کز دریا کند پهلو تهی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6743

مکن طول امل را پیروی تا پیشوا گردیعنان خود به هر موجی مده تا ناخدا گردی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6747

نمی آییم چون یوسف به چشم هر خریداریبحمدالله متاع ما ندارد روی بازاری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6750

به ظاهر گر دریغ از نامرادان روی خود داریروانشان تازه از مد رسای بوی خودداری

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6752

گر اندک نیکیی از دستت آید در نظر داریبت خود می کنی سنگی اگر از راه برداری

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6754

مکن با تلخکامان رو ترش تا شکری داریکه همچون مور خط در چاشنی غارتگری داری

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6757

ز زهرچشم او رگ در تنم مارست پنداریسر هر موی بر تن نیش خونخوارست پنداری

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6765

گره در سینه هر کس که باشد گوهر رازیبود هر تاری از پیراهن او خار ناسازی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6767

مرا چون دیگران گرزان که اسبابی نشد روزیبه این شادم که دل را پرده خوابی نشد روزی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6768

چه در طول امل از حرص بی باکانه آویزی؟به این زلف پریشان هر نفس چون شانه آویزی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6785

چرا هرگز به سر وقت من بیدل نمی آیی؟چنین کز دیده غافل می روی غافل نمی آیی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6791

که غیر از سنگ طفلان می کند دیوانه آرایی؟که غیر از گنج گوهر می کند ویرانه آرایی؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6792

به توحید خدا همچون الف گویاست تنهاییدویی در پله شرک است و بی همتاست تنهایی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6797

روی دل با همه کس در همه جا داشته ایدر ته پرده نیرنگ چها داشته ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6806

چه ثمر می‌دهد آن دل که نه آبش کردی؟به کجا می‌رسد آن پا که به خوابش کردی؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6807

نیست چون صبح ترا جز نفس معدودیچه کنی چون دل شب تیره اش از هر دودی؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6809

اگر از موج خطر چشم به ساحل داریدر دل بحر همان آینه در گل داری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6811

رخصت بوسه اگر از لب جامی داریتلخ منشین که عجب عیش مدامی داری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6812

هر کس از اهل نظر را به بیانی داریچشم بد دور که خوش تیغ زبانی داری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6822

آنچه من یافتم از چهره زیبای کسیبه دو عالم ندهم ذوق تماشای کسی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6843

عیش فرش است در آن محفل روح افزاییکه فتد شیشه می جایی و ساقی جایی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6849

اگر مقید کسب هوا نمی گردیحباب وار ز دریا جدا نمی گردی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6852

اگر سرای جهان در خور سزا بودیز خوان رزق شکر روزی هما بودی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6858

درین حدیقه پر میوه تا جگر نخوریز نخل زندگی خویشتن ثمر نخوری

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6867

قدم برون مگذار از سرای درویشیکه مار گنج بود بوریای درویشی

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 6875

مکش چو تنگدلان آه از پریشانیکه دل ز حق شود آگاه از پریشانی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6876

ز من مدار توقع سخن از انجمنیکه نیست باعث گفتار چشم خوش سخنی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6882

صفای وقت درین خاکدان چه می خواهی؟گهر ز دامن ریگ روان چه می خواهی؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6901

تا چهره گلگل از می گلفام کرده‌ایصد مرغ دل اسیر به گلدام کرده‌ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6902

بی پرده رو در آینه ما نکرده ایخود را چنان که هست تماشا نکرده ای

Saib TəbriziQəzəl2 dəq