Ah kim, köksümin sənsiz çak-çak etdi fəraq,Natəvan könlümni qəmdən dərdinak etdi fəraq.

Bəzmi-vəslindən məni məhrum qıldı ruzigar,Kuyi-hicrində təni-zarimni çak etdi fəraq.

Gözlərüm xunabəsi birlə kim, axar dəmbədəm,Lövhi-həstidin vücudum nəqşi pak etdi fəraq.

Nuşi-can bolsun sizə cami-visal, ey dustlarKim, məni-sərgəştəni bari həlak etdi fəraq.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Kimi yoxdur, kimi var der Kişvəriyi-xəstəni,Şükr kim, gəldivü rəf’ iştikak etdi fəraq.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Hicran