Ey ğəmündən dağlu könlüm ləhzə-ləhzə çakrək,Gözlərüm xuni-cigərdən dəmbədəm nəmnakrək.

Çün mənim qəmginligimdən sən bolursan şadiman,Ola yarəb, xəstə könlüm günbəgün ğəmnakrək.

Demə ey badi-səba, yaxşı-yaman kim, var anun,Daməni bərgü-güli-baği-İrəmdən pakrək.

Köp görübmən tündxuvü bivəfa adəm, vəliGörmədim sən bivəfadən adəmi bibakrək.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Ruzigari-səngidil kuyində yüz min aşiqi,Qıldı xaki-rahi-miskin Kişvərini xakrək.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri