Ey tərü tazə gülüstanda açılmış gül kimi,Güldürür yüzün məni-nalan ana bülbül kimi.

Gözlərün məxmurü nərgis, qamətün sərvi-bülənd,Arizün dövrində mişkin xət, gülü sünbül kimi.

Necə kim, o kafəri bədxu qızıl qanım tökər,Örülürmən başına hər dəm qara kakül kimi.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Xəstə canlar dopdoludur hicr ilə pabənd olub,Çahi-simini-zənəxdanın çəhi-Babil kimi.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar