Sürmə kuyində məni-avarəni, çox sevdügüm
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
Sürmə kuyində məni-avarəni, çox sevdügüm,Ləbləründən çarə qıl, biçarəni, çox sevdügüm.
Şəm’i-hicrin qıldı yüz parə bu qanlu könlümi,Göydürüb daği-ğəmin hər parəni, çox sevdügüm.
Gözlərüm yolundan axar könlümün qanı yerə,Ğəmzən oxu açdı bu fəvvarəni, çox sevdügüm.
Canıma hər yara kim, dəgsə oxundan, it kimi,Sevdügümdən yalaram ol yaranı, çox sevdügüm.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Ləblərün dövrində məscidni yıxıb qul Kişvəri,Qıldı məskən xaneyi-xəmmarəni, çox sevdügüm.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/kisveri-surme-kuyinde-meni-avareni-cox-sevdugum
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Qulluğunda gərçi var, cana, bəsi təqsirimiz,Yoxdurur lütfündən özgə imdi hiç tədbirimiz.
Sən ol Yusifsən, ey dilbər ki, Kən’anda ola bilməzSən ol Yusifsən, ey dilbər ki, Kən’anda ola bilməz,Sənün tək bir güli-cənnət gülistanda ola bilməz.
Mənim yarim vəfasızdur, vəfasızMənim yarim vəfasızdur, vəfasız,Mənim dərdim, dəvasızdur, dəvasız.
Məni ol xosrovi-xuban pütig birlə yad etmişMəni ol xosrovi-xuban pütig birlə yad etmiş,İnayət nameyidir kim, məni-naşadi şad etmiş.
Başqa şairlərin şeirləri
Fələyin əlindən qılan ahu zar,Biri mənəm, biri, yarəb, kim ola?
Yolda daşlar– Axı, necə oldu həmin məsələ?Gözləyin hələ!
Çəməndə naləni ögrəndi mürğani-çəmən məndənÇəməndə naləni ögrəndi mürğani-çəmən məndən,Qəmalud olmağı kəsb etdi bərgi-yasəmən məndən.
GüləndamSəni gördüm, əl götürdüm dünyadan,Ala gözlü, qələm qaşlı Güləndam!