Tikanlı kolları qoparır maşın,Dostum bu tədbirə baxır bir anlıq;Süzür görkəmini torpağın, daşın;Çökür gözlərinə qatı qaranlıq.

Turacın kim deyir yanar halına?Sürürdü ömrünü kollar içində.Çıxırdı insanın istiqbalına,Səhər, axşam çağı yollar içində.

Səsindən zövq alır düzən, dağ, dərə,Xeyli sevimlidir qırqovul, turac.Bəzən əllərimlə qarlı çöllərəDüyü də səpmişəm, qalmasınlar ac.

Mıxlanıb yerində dostum dayandı,Baxdı çıxarılan qara kollara.Körpə turacların halına yandı,Ürəkdən acıdı qırqovullara.

Daldı xəyallara, çatdı qaşını,Sürücü fikrini duydu elə bil.Saxladı qarşıda nəhəng maşını,Zamana, söylədi, sən deyən deyil.

Salınan meşələr mil-mil uzanır,Yatır gəlin kimi göllərimiz də.Yaratmaq eşqilə ürəklər yanırGecəli-gündüzlü çöllərimizdə.

Kolların yerində göyərər tənək,Qərq olursan qəmə, bu nə deməkdir?Bizə kolluq deyil, yaşıl biçənək,Meşə zolaqları, bağlar gərəkdir.

Turacın halına belə yanma gəl,Onun yurdu olar bağlar, göy meşə.Elin büsatından aralanma gəl,Boylansın əməlin nurlu günəşə.

Turacı kolluqda yesə tülkülərBu hal təbiətə, söylə, xeyirmi?Bizim fərələrlə o, axşam, səhərQışda həyətlərdə dənləməyirmi?

Otlasın talada qaragöz əlik,Təbiət insana versin barını;Ötür yamaclarda xınalı kəklikSəfalı çöllərin nəğmələrini.

Mən də xoşlayıram, sevirəm mən dəBağ salaq, olmasın ucu-bucağı.Ağaclar içində, kefi gələndəÖpsün turaclar da anam torpağı.

Sevinc ürəklərdə işıq yandırar,Büsat zamanıdır, köklə tarını.Dəyişən təbiət mənalandırarGözəl quşların da mahnılarını.

Deyib girdi işə vermədən ara,Tikanlı kolları qopardı yenə.Mənim xəyalımı təzə bağlaraKörpə meşələrə apardı yenə...

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri