Aşıq Hüseyn Şəmkirli
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Həzarat, bircə baxın,Canlar alandı bu gələn.
Ay qızBoyun sənin tuba kimi,Qaşlarındı kaman, ay qız!
QoynundaXəbər almaq ayıb olmaz,O nədi, pəri, qoynunda?
Dürüst dər məniEy şahi zülfüqar, Düldüləsüvar,Səndədir dərdimin dürüst-dərməni.
Qərəzİbtida əlifdən dərsim alanda,Göstərdilər mənə nə qara yaxşı.
Nə bilərNəs gündə yaranan nəs günə düşər,Nəs gedər dünyadan nəs aqi bilər.
Çata-çatHəllac gələr, dağlar atar yayınan,Qayalardan səngi salar çata-çat.
GüllününAy həzarat, tərif edin, nə xoşdu çağı Güllünün,Əmməyə də ləzzət verir zülal dodağı Güllünün,
Ağ gül, qırmızı gül, illah sarı gülYarın bağçasında üç gül açılıb,Ağ gül, qırmızı gül, illah sarı gül.
LayıxdıSallanıb gedən salatın,Qaşın kamana layıxdı.
Nə aləm indiEşqin şəhərində dəllal olmuşam,Bilmirəm yar üçün nə aləm indi.
On beş ilBəlkə məni nəzərindən salan var,Yada salmaz üç il, beş il, on beş il.
Bəyçoban ilə deyişməAşıq Hüseyn*Məndən salam olsun duran çobana,
BayatılarSöyünü yara bağlar,Bayqular yara bağlar,
Reyhan ilə deyişməReyhan*İki aşıq bir meydanda tapılsa,
Cahan qarı ilə deyişməCahan*Söylə görüm haralısan?
Şəmkirli Aşıq Hüseynin Naxçıvan səfəriAşıx Hüseyn gəlirmiş Reyhan xanımla deyişməyə. Edal- ağa gölü yaxıımığında Qızılqışlaxda görür bir oğlan, bir qız, oımardan da aralıda bir dəstə qız per-pencər yığır. Ancaq bu pencər yığan qız heç oğlandan o yana getmir, hey oğlanı danışdırır. Oğlan qıza məhəl qoymur. Yan-yörəsindən yığdığı buğa qanqallarından soyub şirin-şirin yeyir. Deyir aşıx tayfasıki var, gördüyün çağırar. Bını görən kimi sazı köynəhdən çıxartdı.Dedi: