Məhəmməd Füzuli · Məsnəvi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bu, Leyliyə Məcnun güzərdə müqabil olduğudur və gün müqabilində hilali-mehri bədri-kamil olduğudur
Bir gün ki, bahari-aləməfruzVermişdi cəhanə feyzi-novruz,
Bu, Məcnundan Leyliyə bir nameyi-itabamizdir və peyğami-şikayətəngizdir"Dibaçeyi-namə nami-Mə'bud,Qəyyumü qədimü həyyü mövcud.
Bu, Məcnunun sidq ilə münacat etdigidir və navəki-duası hədəfi-icabətə yetdigidirBir gecə ki, zülməti-ziyasuzZülfi-şəbi etdi bürqeyi-ruz,
Bu, inkar ilə Leyli anasına cavab verdigidir və sərayi-möhnətə girdigidirLeyli bu itabı çün eşitdi,Öz könlündə müqərrər etdi
Bu, Məcnunu atası səhrada bulduğudur və nəsihətlə islahından aciz olduğudurTəhrir qılanda əhli-inşaBöylə bu misalə çəkdi tuğra
Bu, İbni Səlamın Leyli vəslinə rağib olduğudur və bu də'vada sübhi-ümidi kazib olduğudurSaqi, bizə rahəti-rəvan ver,Cansızlara himmət eylə, can ver!
Məcnunun Leyli vəfatından xəbərdar olduğudur və dust yadı ilə dünyadan getdigidirMöhnət çəmənində gül dərənlər,Aləmdə yaman xəbər verənlər
Bu, tuğrayi-misali-məhəbbətdir və dibaçeyi-divani-möhnətdirDehqani-hədiqeyi-hekayət,Sərrafı-cəvahiri-rəvayət