Rübai 30

از مستی باده گر خروشان بدمیکی ساقی بزم درد نوشان بدمی

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Rübai 33

در جمله صور عابد و معبود توییزان روی که هم ساجد و مسجود تویی

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Qəzəl 36

چون رُخَت را هر زمان حُسن و جمالی دیگر استلاجَرَم هردم مرا با تو وصالی دیگر است

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 37

صفا و روشنی کاندرون خانه ماستز عکس چهره آندلبر یگانه ماست

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 47

دل شد اندر پیچ و تاب حلقه گیسوی اوستپیچ و تاب حلقه ی گیسوی او بی انتهاست

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 69

دلی نداشتم آنهم که بود، یار ببردکدام دل که نه آن یار غمگسار ببرد

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 82

مست ساقی خبر از حام و سبوئی داردتو مپندار که او مستی ازین می دارد

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 83

اگر ز جانب ما ذلت و نیاز نباشدجمال روی ترا هیچ عز و ناز نباشد

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 99

ای آخر هر اول و ای اول هر آخرای ظاهر هر باطن و وی باطن هر ظاهر

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 117

ما سالها مقیم در یار بوده ایماندر حریم محرم اسرار بوده ایم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 120

تا مهر تو دیدیم، ز ذرّات گذشتیماز جمله‌ صفات از پی آن ذات گذشتیم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 144

ایدوست بیا بر نظر ما نظری کنبر دیده جان و دل شیدا نظری کن

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 157

آن مرغ بلند آشیانهچون کرد هوای دام و دانه

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 167

زد حلقه دوش بر دل ما یار معنویگفتم که کیست گفت که در باز کن توی

Şəms MəğribiQəzəl3 dəq
Qəzəl 169

پیش شیران دعوی شیری مکن چون روبهینا خوش است از زشت و لاغر لاف حسن و فربهی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 170

ای دیده بگو از چه سبب مست و خرابیول دل تو چنین مست و خراب از چه شرابی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 171

دارد نشان یارم هر دلبری و یاریبینم جمال رویش از روی هر نگاری

Şəms MəğribiQəzəl2 dəq
Qəzəl 172

تو نگارا به لطافت همگی جان و دلیگرچه ساکن شده در مملکت آب و گلی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 175

چو نیست چشم دلت تا جمال او بینینگر بصورت خود تا مثال او بینی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 179

رخ دلدار را نقاب توئیچهره یار را حجاب توئی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 183

ای حسن تو در آیینه صورا و معنیبر دیده ارباب نظر کرده تجلی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 185

ای آفتاب رویت هرسو فکنده تابیوی از فروغ مهرت هر ذرّه آفتابی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 192

دلا چرا تو چنین بیقرار و مضطربیچراست نام تو قلب از چه رو منقلبی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 1

رفتم به خرابات مغان سر بنهممن در قدم پیر مغان سر بنهم

Şəms Məğribi1 dəq
Qəzəl (başqa mənbədən) 2

چو بحرنامتناهی ست دایما امواجحجاب وحدت ریاست کثرت امواج

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl (başqa mənbədən) 3

می نماید هر زمان روی از پریرویی دگرتا کشد هر دم گریبان من از سویی دگر

Şəms MəğribiQəzəl2 dəq
Rübai 4

کس نیست کزو بسوی تو راهی نیستبی‌مستی او سنگ و گل و کاهی نیست

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Qəzəl (başqa mənbədən) 6

ادرلی راح توحید الا یا ایها الساقیارحنی ساعه عنی و عن قیدی و اطلاقی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 7

به‌دست خویش چهل صبح بامداد الستندید تخم گلی تا نکشت در گل ما

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 9

بیا در بحر و دریا شو رها کن این من و ما راکه تا دریا نگردی تو ندانی عین دریا را

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq