Şəms Məğribi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
از مستی باده گر خروشان بدمیکی ساقی بزم درد نوشان بدمی
Rübai 33در جمله صور عابد و معبود توییزان روی که هم ساجد و مسجود تویی
Qəzəl 36چون رُخَت را هر زمان حُسن و جمالی دیگر استلاجَرَم هردم مرا با تو وصالی دیگر است
Qəzəl 37صفا و روشنی کاندرون خانه ماستز عکس چهره آندلبر یگانه ماست
Qəzəl 47دل شد اندر پیچ و تاب حلقه گیسوی اوستپیچ و تاب حلقه ی گیسوی او بی انتهاست
Qəzəl 69دلی نداشتم آنهم که بود، یار ببردکدام دل که نه آن یار غمگسار ببرد
Qəzəl 82مست ساقی خبر از حام و سبوئی داردتو مپندار که او مستی ازین می دارد
Qəzəl 83اگر ز جانب ما ذلت و نیاز نباشدجمال روی ترا هیچ عز و ناز نباشد
Qəzəl 99ای آخر هر اول و ای اول هر آخرای ظاهر هر باطن و وی باطن هر ظاهر
Qəzəl 117ما سالها مقیم در یار بوده ایماندر حریم محرم اسرار بوده ایم
Qəzəl 120تا مهر تو دیدیم، ز ذرّات گذشتیماز جمله صفات از پی آن ذات گذشتیم
Qəzəl 144ایدوست بیا بر نظر ما نظری کنبر دیده جان و دل شیدا نظری کن
Qəzəl 157آن مرغ بلند آشیانهچون کرد هوای دام و دانه
Qəzəl 167زد حلقه دوش بر دل ما یار معنویگفتم که کیست گفت که در باز کن توی
Qəzəl 169پیش شیران دعوی شیری مکن چون روبهینا خوش است از زشت و لاغر لاف حسن و فربهی
Qəzəl 170ای دیده بگو از چه سبب مست و خرابیول دل تو چنین مست و خراب از چه شرابی
Qəzəl 171دارد نشان یارم هر دلبری و یاریبینم جمال رویش از روی هر نگاری
Qəzəl 172تو نگارا به لطافت همگی جان و دلیگرچه ساکن شده در مملکت آب و گلی
Qəzəl 175چو نیست چشم دلت تا جمال او بینینگر بصورت خود تا مثال او بینی
Qəzəl 179رخ دلدار را نقاب توئیچهره یار را حجاب توئی
Qəzəl 183ای حسن تو در آیینه صورا و معنیبر دیده ارباب نظر کرده تجلی
Qəzəl 185ای آفتاب رویت هرسو فکنده تابیوی از فروغ مهرت هر ذرّه آفتابی
Qəzəl 192دلا چرا تو چنین بیقرار و مضطربیچراست نام تو قلب از چه رو منقلبی
Pərakəndə şeir 1رفتم به خرابات مغان سر بنهممن در قدم پیر مغان سر بنهم
Qəzəl (başqa mənbədən) 2چو بحرنامتناهی ست دایما امواجحجاب وحدت ریاست کثرت امواج
Qəzəl (başqa mənbədən) 3می نماید هر زمان روی از پریرویی دگرتا کشد هر دم گریبان من از سویی دگر
Rübai 4کس نیست کزو بسوی تو راهی نیستبیمستی او سنگ و گل و کاهی نیست
Qəzəl (başqa mənbədən) 6ادرلی راح توحید الا یا ایها الساقیارحنی ساعه عنی و عن قیدی و اطلاقی
Qəzəl 7بهدست خویش چهل صبح بامداد الستندید تخم گلی تا نکشت در گل ما
Qəzəl 9بیا در بحر و دریا شو رها کن این من و ما راکه تا دریا نگردی تو ندانی عین دریا را