Qəzəl 175

چو نیست چشم دلت تا جمال او بینینگر بصورت خود تا مثال او بینی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 178

تا تو اندر مراتب عددیگه دهی و گه هزار و گاه صدی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 179

رخ دلدار را نقاب توئیچهره یار را حجاب توئی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 185

ای آفتاب رویت هرسو فکنده تابیوی از فروغ مهرت هر ذرّه آفتابی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 192

دلا چرا تو چنین بیقرار و مضطربیچراست نام تو قلب از چه رو منقلبی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 1

رفتم به خرابات مغان سر بنهممن در قدم پیر مغان سر بنهم

Şəms Məğribi1 dəq
Qəzəl (başqa mənbədən) 2

چو بحرنامتناهی ست دایما امواجحجاب وحدت ریاست کثرت امواج

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl (başqa mənbədən) 3

می نماید هر زمان روی از پریرویی دگرتا کشد هر دم گریبان من از سویی دگر

Şəms MəğribiQəzəl2 dəq
Rübai 4

کس نیست کزو بسوی تو راهی نیستبی‌مستی او سنگ و گل و کاهی نیست

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Qəzəl (başqa mənbədən) 6

ادرلی راح توحید الا یا ایها الساقیارحنی ساعه عنی و عن قیدی و اطلاقی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 7

به‌دست خویش چهل صبح بامداد الستندید تخم گلی تا نکشت در گل ما

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 9

بیا در بحر و دریا شو رها کن این من و ما راکه تا دریا نگردی تو ندانی عین دریا را

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Rübai 9

من شانه زلف عنبرین بوی تواممشاطه حسن روی دلجوی توام

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Qəzəl 12

چون تافت بر دل من پرتو جمال حبیببدید دیده جان حسن بر کمال حبیب

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 13

ای کرده متجلی رخت از دیده هر خوبوی حسن و جمال همه خوبان بتو منسوب

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Fəhləviyyat 14

اشنه دردی مبا کر با چه من باکونه دردی مبا کر با چه من با

Şəms Məğribi1 dəq
Qəzəl 14

مرا که لعل لبت ساقی است و جام شراباز آن دو نرگس مست توام مدام خراب

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Fəhləviyyat 15

هنو گیتی نبد اج نیستی هستکه بر یان و دلم چویان سرمست

Şəms Məğribi1 dəq
Qəzəl 18

ای کائنات ذات ترا مظهر صفاتوی پیش اهل دیده صفات تو به ز ذات

Şəms MəğribiQəzəl2 dəq
Qəzəl 19

ای از دو جهان نهان عیان کیستوی عین عیان پس این نهان کیست

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Rübai 24

از پیش خدا بهر خدا آمده اینی از پی بازی و هوا آمده ای

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Rübai 29

ای آنکه طریق عشق ما می سپریباید که به کل ز خویشتن درگذری

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Qəzəl 32

بر آب حیات تو جهان همچو حیاتی استاو نیز اگر باد رود از سرش آبیست

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Rübai 32

در خانقه از بهر جهت می پوییدر وی همه ذکر از این جهت می گویی

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Qəzəl 42

چو باده چشم تو خوده است دل خراب چراستچو حال تست در آتش جگر کباب چراست

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 53

بیار ساقی باقی بریز بر من حادثمیِ قدیم که تا وارهم ز دست حوادث

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 57

گوهری از موج بحر بیکران آمد پدیدهرچه هست و بود میباید از آن آمد پدید

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 58

از جنبش بحر قدم برخاست موجی بی عددوز موج دریای ازل پرگشت صحرای ابد

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 60

بیرون دوید باز ز خلوتگه وجودخود را بشکل و وضع جهانی بخود نمود

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 76

رخت گرچه چو خورشید فلک مستور می‌باشددلم هم در فروغ خویشتن مستور می‌باشد

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq