Şəms Məğribi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ز قدت سرو بستان آفریدندز رویت ماه تابان آفریدند
Qəzəl 74مرا بفقر و فنا افتخار میباشدزنام ملک و غنی ننگ و عار میباشد
Qəzəl 75رخت هر دم جمالی مینمایدز حسن خود مثالی مینماید
Qəzəl 77چون عکس رخ دوست در آینه عیان شدبر عکس رخ خویش نگارم نگران شد
Qəzəl 79بی نقاب آن جمال نتوان دیددر رخش جز مثال نتوان دید
Qəzəl 80نهان بصورت اغیار یار پیدا شدعیان بنقش و نگار آن نگار پیدا شد
Qəzəl 95دیده سرگردان و نور دیده دایم در نظرچشم در منظور ناظر لیک از وی بیخبر
Qəzəl 100نخست دیده طلب کن پس آنگهی دیداراز آنکه یار کند جلوه بر الولابصار
Qəzəl 102میکند بر دل تجلی مهر رویش هر نفستا که گردد نور ماه دل ز مهرش مقتبس
Qəzəl 105دل من آیینه تست مصفا دارشاز پی عکس رخ خویش مهیّا دارش
Qəzəl 114بر دل ریشم لبت دارد بسی حق نمکگر بپرسی ز اشک خونینم بگوید یکبهیک
Qəzəl 122از خانقه و صومعه و مدرسه رستیمدر کوی مغان با می و معشوق نشستیم
Qəzəl 126معنی حسن تو در صورت جان میبینمعکس رخسار تو در جام جهان میبینم
Qəzəl 128یار تا من هستم از خود با خبر نگذاردمتا ز من باقی بود اسم و اثر نگذاردم
Qəzəl 131ما از ازل مقامر و خمار آمدیمدردی کشان میکده یار آمدیم
Qəzəl 132دیده وام گشته از تو برویت نگرمزانکه شایسته دیدار تو نبود نظرم
Qəzəl 135دلبری دارم که در فرمان او باشد دلمهمچو گوئی در خم چوگان او باشد دلم
Qəzəl 137ای نهان در ذات پاکت ذات کَونوی عیان نور تو در مرآت کَون
Qəzəl 138ار رخت پنهان بنور خویشتنروت مخفی در ظهور خویشتن
Qəzəl 142دلی دارم که باشد جای جانانمدام از دل بود ماوای جانان
Qəzəl 152هیچکسی به خویشتن ره نبرد به سوی اوبلکه به پای او رود هر که رود به کوی او
Qəzəl 158آن که خود را مینماید در رخ خوبان چو ماهمیکند از دیده عشاق در خوبان نگاه
Qəzəl 164آنچه میدانم از آن یار بگویم یا نهو آنچه بنهفته ز اغیار بگویم یا نه
Qəzəl 180شهدتُ فیک جمالاً فنيتُ فیه بِذاتيقتلتَني بِلِحاظٍ و ذاک عینُ حیاتي
Qəzəl 181دوش ان صنم بیگانهوش بگذشت بر من چون پریکردم سلامش لیک او دادم جوابی سرسری
Qəzəl 187ای هر نفس تافته بر دل ز تو نوریاز سرّ تو جان یافته هر لحظه سروری
Qəzəl 16ای روی تو مهر و کَون ذراتذات تو برون ز نفی و اثبات
Qəzəl 31هیچ میدانی که عالم از کجاستیا ظهور نقش عالم از کجاست
Qəzəl 54چو بحر نامتناهیست دایما موّاجحجاب وحدت دریاست کثرت امواج
Qəzəl 62بتم باهر سری هر سو سروکار دگر داردغمش با هر دلی سودا و بازار دگر دارد