Fəhləviyyat 9

نه اَمرو بُر به گیتی و نه مشکیرنه کوه و کوشن بُر نه کِشتَه و هیر

Şəms Məğribi1 dəq
Fəhləviyyat 10

او نادر کوی آی اج خویشه بوذرورنه ژین فکر و ژین اندیشه بوذر

Şəms Məğribi1 dəq
Fəhləviyyat 12

نه گیتی بد هنوز نه کوشن و دشتکما چهنام داری کومه می کشت

Şəms Məğribi1 dəq
Fəhləviyyat 13

مرده دیلم چو اویان نیوه بشنیربِبُر چویان دیلم به بر و ژیر

Şəms Məğribi1 dəq
Rübai 15

هادی طریق اهل تحقیق منمعارف به فنون جمع و تفریق منم

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Qəzəl 24

چنان مستم چنان مستم چنان مستکه نه پا دانم از سر نه سر از دست

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Rübai 31

هر نغمه که از هزار دستان شنویآن را به حقیقت از گلستان شنوی

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Qəzəl 34

حسن روی هر پریرویی ز حسن روی اوستآب حسن دلبری هر سو روان از جوی اوست

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 46

نهان پیر تو خویش آفتاب رختاز آنکه مانع ادراک اوست تاب رخت

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 52

این کرد پریچهره ندانم که چه کرد استکز جمله خوبان جهان کوی ببرده است

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 64

پا ز حد خویش بیرون نمیباید نهادگر نهادی پیش ازاین، اکنون نمیباید نهاد

Şəms MəğribiQəzəl2 dəq
Qəzəl 85

رخ زیبای تو را آینه ای میبایدکه رخت را بتو زانسان که توئی بنماید

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 89

بی پرتو رخسار تو پیدا نتوان شدبی مهر تو چون ذرّه هویدا نتوان شد

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 92

ایجمال تو در جهان مشهورلیکن از چشم انس و جان مستور

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 98

اندر آمد ز در خلوت ما یار سحرگفت کس را مکن از آمدنم هیچ خبر

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 113

نظرت فی رمقی نظره فصا ز فداکوصلتی بوجودی وجدت ذاتک ذاک

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 124

گه از روی تو مجموعم گه از زلفت پریشانمکزین در ظلمت کفرم وزان در نور ایمانم

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 147

ای دل اینجا کوی جانان است از جان دم مزناز دل و جان جهان در پیش جانان دم مزن

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 153

آنکه عمری در پی او می‌دویدم سو‌ به سوناگهانش یافتم با دل نشسته روبه‌رو

Şəms MəğribiQəzəl2 dəq
Qəzəl 155

عشق من حسن ترا درخور اگر هست بگوچون منت در دو جهان مظهر اگر هست بگو

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 156

بیا دلا به کجا خورده‌ای شراب بگوز خمّ مست که گشتی چنین خراب بگو

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 176

چه باده است که مست است میفروش از ویکسیکه خورد نیاید دگر بهوش از وی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 177

تو میخواهی که تا تنها تو باشیکسی دیگر نباشد تا تو باشی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl 179

رخ دلدار را نقاب توئیچهره یار را حجاب توئی

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Qəzəl (başqa mənbədən) 2

چو بحرنامتناهی ست دایما امواجحجاب وحدت ریاست کثرت امواج

Şəms MəğribiQəzəl1 dəq
Rübai 2

با آنکه دو کون سر به سر هستی اوستانسان ز چه مغز گشت عالم ز چه پوست

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Pərakəndə şeir 3

چون بخورم باده شوم مست ازونیست شوم باز شوم هست از او

Şəms Məğribi1 dəq
Qəzəl (başqa mənbədən) 3

می نماید هر زمان روی از پریرویی دگرتا کشد هر دم گریبان من از سویی دگر

Şəms MəğribiQəzəl2 dəq
Rübai 3

مردان همه در سماع و نی پیدا نیستمستان همه ظاهرند و می پیدا نیست

Şəms MəğribiRübai1 dəq
Pərakəndə şeir 4

آنچه جان یابد از انفاس خوشت هر نفسیچونکه کس محرم آن نیست نگویم به کسی

Şəms Məğribi1 dəq