Şəms Məğribi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ای آخر هر اول و ای اول هر آخرای ظاهر هر باطن و وی باطن هر ظاهر
Qəzəl 107او چون فکند خویش تو خود را میفکنشاز خود شکسته است ازین بیش مشکنش
Qəzəl 117ما سالها مقیم در یار بوده ایماندر حریم محرم اسرار بوده ایم
Qəzəl 119هر سو که دویدیم همه سوی تو دیدیمهر جا که رسیدیم سر کوی تو دیدیم
Qəzəl 120تا مهر تو دیدیم، ز ذرّات گذشتیماز جمله صفات از پی آن ذات گذشتیم
Qəzəl 125ز چشم مست ساقی من خرابمنه آخر بیخود از جام شرابم
Qəzəl 144ایدوست بیا بر نظر ما نظری کنبر دیده جان و دل شیدا نظری کن
Qəzəl 145قطره ائی از قعر دریا دم مزنذرهئی از مهر والا دم مزن
Qəzəl 157آن مرغ بلند آشیانهچون کرد هوای دام و دانه
Qəzəl 163مرا آن لبت خندان تازهبتن هردم فرستد جان تازه
Qəzəl 167زد حلقه دوش بر دل ما یار معنویگفتم که کیست گفت که در باز کن توی
Qəzəl 169پیش شیران دعوی شیری مکن چون روبهینا خوش است از زشت و لاغر لاف حسن و فربهی
Qəzəl 170ای دیده بگو از چه سبب مست و خرابیول دل تو چنین مست و خراب از چه شرابی
Qəzəl 171دارد نشان یارم هر دلبری و یاریبینم جمال رویش از روی هر نگاری
Qəzəl 172تو نگارا به لطافت همگی جان و دلیگرچه ساکن شده در مملکت آب و گلی
Qəzəl 173جنون فوق عایات الجنونیجنون من حبیب ذوالفنونی
Qəzəl 175چو نیست چشم دلت تا جمال او بینینگر بصورت خود تا مثال او بینی
Qəzəl 183ای حسن تو در آیینه صورا و معنیبر دیده ارباب نظر کرده تجلی
Qəzəl 185ای آفتاب رویت هرسو فکنده تابیوی از فروغ مهرت هر ذرّه آفتابی
Qəzəl 192دلا چرا تو چنین بیقرار و مضطربیچراست نام تو قلب از چه رو منقلبی
Qəzəl 2ز روی ذات بر افکن نقاب اسما رانهان به اسم مکن چهرۀ مسمّا را
Qəzəl 3بیاور ساقی آن جام صفا رادمی از ما رهایی بخش ما را
Qəzəl 5چه مهر بود که بسرشت دوست در گل ماچه گنج بود که بنهاد یار در دل ما
Qəzəl 6ورای مطلب هر طالب است مطلب مابرون زمشرب هر شارب است مشرب ما
Rübai 10من مست و خراب و می پرست آمده اممدهوش ز باده الست آمده ام
Rübai 11تا من زعدم سوی وجود آمده اماز بهر تشهد به شهود آمده ام
Qəzəl 12چون تافت بر دل من پرتو جمال حبیببدید دیده جان حسن بر کمال حبیب
Qəzəl 13ای کرده متجلی رخت از دیده هر خوبوی حسن و جمال همه خوبان بتو منسوب
Fəhləviyyat 14اشنه دردی مبا کر با چه من باکونه دردی مبا کر با چه من با
Qəzəl 14مرا که لعل لبت ساقی است و جام شراباز آن دو نرگس مست توام مدام خراب