Məmməd Araz
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Min dəfə düşünüb daşındın azı,Bu qədər düşünmək itirdi səni.
Köhnə qafiyələr – Çaylaq daşlarıŞairlər, sözləri buxovlamayın,Gəlin yığışdıraq qafiyələri!
Xatirələr yordu məniBu ilğımdı – üzü gülər,Boş vədələr yordu məni.
Palıd, səni kim yıxdı?Ucalmağa göyün dayaz,Dərinliyə yerin dayaz.
Tanrım, məni məndən qoruTanrım, məni məndən qoru bu yaşda:Hər döngəyə döndərməyim döngəmi.
Zamana aldanan böyük yazığaBelə çoxumuzu aldatdı zaman,Gülüb, arxamızca daş atdı zaman.
Yoxdu sözüm, yoxdu dahaVallah, sözüm tükənibdi,Vallah, sözüm yoxdu daha.
Vətənsiz məhəbbətGözdən gözə axan odla yaxınlaşdıq,O da sevdi,
Günəş günüƏkinçi, səpinçi gününə yaxın,Dəmirçi, kömürçü gününə yaxın,
Mübarəkdi, mübarək!Andım, yoxdu – bu urvadı, bu duzdu.Andın varsa – quruşdan da ucuzdu.
Sənin də etibarın bura qədərmiş, heyif...Sənin də etibarın bura qədərmiş, heyif...Dözümünün dözümü çatmadı sona qədər.
Qorxu günü, insaf günüYüz gündə bircə gün Allahdan qorxun,*Olmasa da qorxun, olsa da qorxun.*
Əgər mən özümlə üz-üzə gəlsəm...İkiləşir, özü ilə üzləşir insan.Bu dünyada, o dünyada, hardasa bir gün
Ya rəbbim, bu dünya sən quran deyilİnsandan insana körpümüz sınıb,Ya rəbbim, hamımız sənə sığınıb.
Əsrin yalanları, əsrin vədləriBu əsrin yalanı tükənmir, artır,Bu əsrin vədləri ilğımdı deyən,
Aldada bilirəm özümü hərdənAldada bilirəm özümü hərdən,Özümə xoş gəlir bu qəbahətim.
Ocaq yanır, görən yoxdurÖz əlinlə qalamışdın bu ocağı,İndi ona çovğun, külək
Əlim çatmaz, ünüm yetməzBir də gəldim, bir də gördüm dağları:Əlim çatmaz, ünüm yetməz...
Əgər son nəğməmi oxuya bilsəmAxşamdan səhərə yetdiyim kimi,Əgər min arzumdan birinə yetsəm,