Rübai 23

موصوف صفات قل هو الله علی استدر عالم معرفت شهنشاه علی است

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 25

آن علم که از ذات خدا منفک نیستدر هستی او هیچ نبی را شک نیست

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 31

حرفی است حقیقتی که ذاتش خوانندترکیب و کلام و هم صفاتش خوانند

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 32

ای ذات تو سر دفتر اسرار وجودنقش صفتت بر در و دیوار وجود

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 35

از خاک و ز آب آدم و بود و وجودهم آتش و آب تابع و لازم بود

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 38

رفتم به کنشت گبر و ترسا و یهودزیرا که عبادتگه رهبان تو بود

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 49

نقاش ازل چو نقش بندی آغازدر عالم جان کرد، شنید این آواز

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 57

چون من ز صفت به ذات وصلت کردمترک ره هفتاد و دو ملت کردم

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 58

من نور تو در جبه ازرق دیدموز نور تو چون نور تو مطلق دیدم

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 61

من بوی تو از گل و سمن می شنومنام تو ز بلبل چمن می شنوم

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 66

خورشید ازل بتافت از روزن تنتا چهره خود ببیند اندر روزن

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 70

دلبر چو به تیغ دست می یازد بینبرخیز و بیا و بر سر پای نشین

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 71

ای آیت نور، پرتو غبغب توتفسیر دخان دو گیسوی چون شب تو

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 76

ای زلف تو حلقه بر رخ ماه زدهحسن تو بر آفتاب خرگاه زده

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 79

در دار وجود گشت دیار علیچون هست یقین ولی جبار علی

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Rübai 85

آن نقطه که مرکز جهان است توییوان قطره که اصل کن فکان است تویی

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Ona aid edilən şeir 2

نور عینی این چنین در هردو عالم تا که راستکو به عرش و فرش حق ما را به حرفی رهنماست

İmadəddin Nəsimi2 dəq
Əlavə 8

توبه کند کسی که به وقت گل از شرابکی توبه اش قبول کند غافرالذنوب

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Əlavə 9

آدم به سهو کرد خطایی و سجده کردزو درگذشت حق که خداوند عالم است

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Əlavə 19

از نسیمت نفخه عیسی دمی استوز دمش هردم مسیح مریمی است

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Əlavə 21

ای جهان عشق بی رویت حرامهردم از ما بر رخ و زلفت سلام

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Əlavə 23

ای نسیم سحری! غالیه‌بار آمده‌ایمگر از سلسلهٔ سنبلِ یار آمده‌ای

İmadəddin Nəsimi1 dəq
Cana, üz istivasına şəqqül-qəmər gərək

Cana, üz istivasına şəqqül-qəmər gərək,Ol mö’cüzün bəyanına xeyrül-bəşər gərək.

İmadəddin NəsimiQəzəl1 dəq
Çünki rəf’ oldu üzündən, ey şəhi-xuban, niqab

Çünki rəf oldu üzündən, ey şəhi-xuban, niqab,Qalmadı küfrü zəlalət, zahir oldu afitab.

İmadəddin NəsimiQəzəl1 dəq
Dinin günəşi, dünyada imanım əfəndi

Dinin günəşi, dünyada imanım əfəndi,Alimlər ümidi, məhi-tabanım əfəndi.

İmadəddin NəsimiQəzəl1 dəq
Düşmüş müənbər sünbülün xurşidi-taban üstünə

Düşmüş müənbər sünbülün xurşidi-taban üstünə,Şol rəsm ilə mişkin bənin gülbərgi-xəndan üstünə.

İmadəddin NəsimiQəzəl1 dəq
Ey üzü gül, ləbləri mərcanımız

Ey üzü gül, ləbləri mərcanımız!Ey gözü nərgis, şəhi-məstanımız!

İmadəddin NəsimiQəzəl1 dəq
Əcaba, bu huri üzlü məhi-bədr, ya pərimi

Əcəba, bu huri üzlü məhi-bədr, ya pərimi?Boyu sərvi-bustani, yanağı güli-tərimi?

İmadəddin NəsimiQəzəl1 dəq
Firqət içində yürəgim gör ki, nə parə-parədir

Firqət içində yürəgim gör ki, nə parə-parədir,Bağrımı gör bu qüssədən kim, necə yarə-yarədir.

İmadəddin NəsimiQəzəl1 dəq
Firqətin dərdindən, ey can, yürəgim qan oldu, gəl!

Firqətin dərdindən, ey can, yürəgim qan oldu, gəl!Gözlərim yaşı cahanı dutdu, tufan oldu, gəl!

İmadəddin NəsimiQəzəl1 dəq