Nəyyir Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
همقطاران رفت ما ماندیم خاک کوی دوستدیگران را کعبه مقصد بود ما را روی دوست
Digər şeir 57عکس تو تا بر آینۀ ساغر اوفتادعشاق را هوای می اندر سر اوفتاد
Qəzəl 58نظرم دوش بدیدار مهی زیبا بودشب تاریک مرا روز جهان آرا بود
Digər şeir 61به سر زلف تو کز زلف تو سر مینکشمچه کنم نیست جز اینم سر سودای دگر
Qəzəl 62هر صباحم که ره از خانۀ خمار افتدخم و ساقی و صراحی همه از کار افتد
Qəzəl 65جز دل ما که ز یاد تو به پرواز آیدکس ندیده است کبوتر پی شهباز آید
Qəzəl 69نگار من چو بتاراج عقل و دین خیزدغبار لشگرش از ترک تا بچین خیزد
Digər şeir 72ساقیا ساغرِ دوشینه نَبُرد از هوشمباده پیش آر که مخمور در شراب دوشم
Digər şeir 73دفتر دانش ما اشگروان پاک بشستخیز تا از خط جانانه سودای طلبیم
Digər şeir 74ز هجر از پیش یار افغان نمیکردم چه میکردمغم دل شکوه با جانان نمیکردم چه میکردم
Digər şeir 82مزن تیر بر سینه ام ناتوانیکه دارم ولی ناتوان از جدائی
Qəzəl 87بکش ای دوست نداریم ز حکم تو گزیرگر به کیش تو گناه است ترحم با سیر
Qəzəl 107بپای دار کشد محتسب ز میکده مستمخدا کند که نگردد رهاقرا به زدستم
Qəzəl 114سر گران تا کی ز من ساقی بده رطلی گرانمکز سبک مغزی ز پای افکند دور آسمانم
Qəzəl 117خون شد دل از علایق ناسوت کثرتمساقی به گردش آی بده جام وحدتم
Qəzəl 123بگذار تا بماند چشمم به رهگذارانپاداش آنکه نشناخت قدر وصال یاران
Qəzəl 131سخت ای لعبت شیرین همه جا رو شدهایعهد دیرینه نپای و گله نشنو شدهای
Ləali-mənzumə, fəsil 1!ستایش خداوندیرا سزاست که نظم فواصل مکوّنات بسته باوثاد قدرت اوست و تاسیس بدایع مصنوعات مستند باسباب مشیت او و درود نامعدود بر رسول راد و آل و اولاد او باد که بیت القصیدۀ وجودند و سر دفتر غیب و شهود صلوات الله علیه و علیهم اجمیعن الی یوم الدین.و بعد این مجموعه ایست مسمی بلالی منظومۀ از نتایج افکار جناب رضوان جایگاه علّیین آرمگاه آقا میرزا محمد تقی حجه الاسلام طاب الله ثراه که در مناقب ائمۀ اطهار و مصائب سلیل سید ابرار علیهم صلوات الله الملک الجبار بزبان عربی و عجمی برشتۀ نظم درآورده است چون آن جناب مغفور را بجهه عدم فراغت مجال نبود که این دُرر عزرا در دفتر مخصوص مرتب دارند لهذا این بندۀ حقیر و فقیر مقر بقصور و تقصیر
Rübai 1قلیان نه اگر آتش عشقش بسر استدائم ز چه با دود دل و چشم تر است
Atəşkədə, fəsil 2چون در آن دشتِ بلا افکند بارکرد از بیگانگان خالی دیار
Atəşkədə, fəsil 3چون سحرگه چهره صبح سفیدشد ز پشت خیمۀ نیلی پدید
Rübai 4حاشا که بچشم من شبی خواب آیدچون یادم از آن طرّۀ پرتاب آید
Digər şeir 7زآه من دل آن سنگدل به تنگ آمددلا بنال که این تیر هم به سنگ آمد
Atəşkədə, fəsil 8دور چون بر آل پیغمبر رسیداولین جام بلا اکبر چشید
Qəzəl 8صنما نه میل مسجد نه سر کنشت ما راکه قمار عشق از این غم همه داد گشت ما را
Rübai 8پرتاب پریده را بشست آوردنشکرّ ز عصارۀ کیست آوردن
Digər şeir 10کافر عشقم و سودای بتانم دین استزاهد از حق مگذر دینی اگر هست این است
Digər şeir 12اگرم ز بی نیازی همه خوار و زار داردچه غم آنگل دورو را که چو من هزار دارد
Qəzəl 14در پردهٔ حُسن روی تو شد پردهدر مراای وای اگر ز پرده درآید به در مرا
Qəzəl 15جدا از چشمِ او ، تن در تب و جان بر لب است امشبشبی کاو را ز پی صبحی نباشد آن شب است امشب