Qəzəl 75

افسرده دلان شورت نادیده بسر داردزین پردۀ شورانگیز خوش آنکه خبر دارد

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 76

جان در خور خدنگ تو ابرو کمان نبودورنه دل رقیق تو نامهربان نبود

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 77

گر نه چشمان تو در قصد گرفتارانندز چه هر گوشه از او صف زده خونخوارانند

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Digər şeir 81

زنگاه چشم مستت گله بی حساب دارم...

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Qəzəl 81

عمری که بی‌تو ای مه نوشاد می‌رودسر داده خرمنی است که بر باد می‌رود

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 82

این خودسری که زلف تو ای دلربا کندبا روزگار غم‌زدگان تا چه‌ها کند

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 94

نه سر سیحۀ زاهد نه چلیپای کشیشکفر زلف تو رها کرد مرا از همه کیش

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 100

گفتم رقم کنم به تو حال دل ملولرشک آیدم که بر تو فتد دیدۀ رسول

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 101

من آن نیم که دل آزرده از جفای تو باشمگرم ز پیش نظر رانی از قفای تو باشم

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 108

می بنالم که بسر وقت رسد صیادمنه من از تنگی دام است که در فریادم

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 109

خیز تا معتکف خانه خمار شویمسر به پیشش بسپاریم و سبکبار شویم

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 120

ساقی کناف بوالهوسان از پیاله کنکار مرا بدان لب میگون حواله کن

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 130

طوقی ز خط بدور زنخدان کشیده‌ایبر دور مهر و مه خط بطلان کشیده‌ای

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 132

از هر طرف که پای به پیچم ز کوی تودل میکشد ز جانب دیگر بسوی تو

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 136

دلم بخستی و در خون گذاشتی و گذشتیبحیرتم ز چه این صید کشتی و ز چه هشتی

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 137

چمنی دیدم و کردم قدمی چند خرامیچون شدم جمع پریدن خبرم شد که تو دامی

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 138

ز کمان ابروی دل‌نشین، چو خدنگ غمزه رها کنیسزد ار به تیر بهای او، دو هزار خون به خطا کنی

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 139

نکرد از لابه ای بیمهر اگر خوی تو تغییریبسازم من بخویت هین بکش زارم بشمشیری

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 141

در خاطر منی و به دل تیغ می‌زنیخوش می‌کنی به دوستی ای شوخ دشمنی

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3

بستی برشته سر مو پای و دست ماگوئی برو که با تو نزیبد نشست ما

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4

بجان دوست که از درمران گدائی راکه جز درت نشناسد در سرائی را

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Atəşkədə, fəsil 5

شه به پایان باز ناورده عتاببا زبان تیر دادندش جواب

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Atəşkədə, fəsil 7

چون عقیله دودهٔ آل منافدخت زهرا بانوی سرّ عفاف

Nəyyir Təbrizi6 dəq
Ləali-mənzumə, fəsil 7

شهید عشق که تنگ است پوست بر بدنشتو خصم بین که به یغما زره برد ز تنش

Nəyyir Təbrizi2 dəq
Qəzəl 7

در کمالت چه دهم داد سخندانی راحد گذشته است از آنصورت انسانی را

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Ləali-mənzumə, fəsil 8

تا خبر دارم از او بی‌خبر از خویشتنمبا وجودش ز من آواز نیاید که منم

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Ləali-mənzumə, fəsil 10

محبوبم الله لبیک لبیکمطلوبم الله لبیک لبیک

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Ləali-mənzumə, fəsil 11

ائتدی غم طغیان سرور قلب ناشادیم اویاناود دوتوب جلم چخوب قلا که فریادیم اویان

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Ləali-mənzumə, fəsil 12

الوداع ای سرو ناز گلشن جان الوداعالودای ای اکبر ناکام عطشان الوداع

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Digər şeir 13

کشتیم زار و نکردی نگه از ناز به رویمحسن عهد تو همین بود دریغا چه بگویم

Nəyyir Təbrizi1 dəq