Qəzəl 84

انس من ای شیخ با می است و دف و عودمی نتوان کرد ترک عادت معهود

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 103

با تو نخواهم رخ حور ای صنمعقل نبازم ز قصور ای صنم

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 115

عهدها شد که نکردی به نگاهی شادمسست‌عهدا مگر از چشم تو باز افتادم

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 143

بر آن سری که بگیری ز لعل او کامیشراب نوش که در عین پختگی خامی

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Ləali-mənzumə, fəsil 3

آه از آن روز که در دشت بلا غوغا بودشورش روز قیامت به جهان برپا بود

Nəyyir Təbrizi2 dəq
Qəzəl 20

زینهار ایدل از آن غمزه که شمشیر بدست استباحذر باش که از مست کسی طرف نبسته‌ست

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Ləali-mənzumə, fəsil 21

کدام قصه دهم شرح و زار و زار بنالمز جور شمر دغا یا ز هجر یار بنالم

Nəyyir Təbrizi2 dəq
Qəzəl 25

لب عذرا که دل وامق از آن خونین استنوعروسیست که خون جگرش کابین است

Nəyyir TəbriziQəzəl2 dəq
Ləali-mənzumə, fəsil 27

ای فخر رسل که دیر باز آمده‌ایشک نیست که از راه دراز آمده‌ای

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Qəzəl 104

گر مساعد شود آن طرۀ عنبر شکنمچندگاهی ز جنون رخت بصحرا فکنم

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 105

خم ابروی تو تا با مژه پیوست به همداد چین تا به ختا تیر و کمان دست به هم

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 129

بر جو فلک ز شعلۀ آهم کرانه‌ایترسم فتد به خرمن ماهت زبانه‌ای

Nəyyir TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 144

من خود مجرّد از همه نام و نشانمیبر هر صفت که عشق تو گفت آنچنانمی

Nəyyir TəbriziQəzəl3 dəq
Ləali-mənzumə, fəsil 58

همتی کز پا نشستم یا علیمانده ام بر گیر دستم یا علی

Nəyyir Təbrizi1 dəq
Ləali-mənzumə, fəsil 59

شه کبریا منشا توئی که امیر عز مجلّلیبه تو زیبد عرش جلال حق که به تاج قدس مکلّلی

Nəyyir Təbrizi2 dəq