Nəyyir Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
جز دو ابروی کج یار بروی چونگارمی ندیده است کسی در سر یکمه دو هلال
Digər şeir 64گر بدل از صحبتم داری ملالبکشم ایزیبا پسر خونم حلال
Qəzəl 64گر چونتو در آفاق جفار کار نباشدانصاف ز شوخی چو تو بسیار نباشد
Qəzəl 66چه شدی کار من دلشده یکسر میشدیا تو سوی من و یا جان سوی تو بر میشد
Digər şeir 67گفتم هوای زلف تو از سر بدر کنمترسم کم عمر در سر اینکار سر کنم
Qəzəl 67عنبرینموی تو ، بر طرف جبین میگذردیا ز گلزار ختا آهوی چین میگذرد
Qəzəl 71خیز تا معتکف خانۀ خمار شویمسر به پیشش بسپاریم و سبکبار شویم
Qəzəl 83تا سر کار تو با خانۀ خمار افتادراز سر بستۀ ما بر سر بازار افتاد
Digər şeir 86هر زمانم که رسد جان به لب از تنگی دلچون کنم باد دهانت همه از یاد رود
Qəzəl 94نه سر سیحۀ زاهد نه چلیپای کشیشکفر زلف تو رها کرد مرا از همه کیش
Qəzəl 96عاشق که رنج عشق نداند ز راحتشگو باز گیر رحل اقامت ز ساعتش
Qəzəl 97جهان دریای خوناب است و ناپیداست پایانشالا ای آب جو بهراس از این دریا و طوفانش
Qəzəl 100گفتم رقم کنم به تو حال دل ملولرشک آیدم که بر تو فتد دیدۀ رسول
Qəzəl 106که برگذشت که خون میرود ز چشم ترمچه شعله بود که از پا گرفت تا به سرم
Qəzəl 113دل گسست از من و با چشم تو پیوست به همدشمن و دوست به خونم شد و همدست به هم
Qəzəl 124عمر این گردش ایام چه خواهد بودنگر همه زهر بود کام چه خواهد بودن
Atəşkədə, fəsil 1آفرینش را چو فتح الباب شدنور احمد مهر عالم تاب شد
Digər şeir 1بیا ساقی ای محرم راز منحریف کهن عهد دمساز من
Digər şeir 2ساقی بیار باده که شد مام روزگارآبستنی به سلطنت آل آبدار
Digər şeir 3ز خیرات حسان آمد یقینمکه در روی زمین قحط الرجال است
Qəzəl 3بستی برشته سر مو پای و دست ماگوئی برو که با تو نزیبد نشست ما
Atəşkədə, fəsil 4از حدیث شاه حرّ ابن یزیداز ندامت دست بر دندان گزید
Atəşkədə, fəsil 6چون که نوبت بر بنی هاشم رسیدساخت ساز جنگ عباس رشید
Qəzəl 6نفس بازپسین است ز هجرت جان رامژده ای بخت که شد عمر به سر هجران را
Ləali-mənzumə, fəsil 8تا خبر دارم از او بیخبر از خویشتنمبا وجودش ز من آواز نیاید که منم
Atəşkədə, fəsil 9قاسم آن نوباوۀ باغ حسنگوهر شاداب دریای مِحَن
Digər şeir 9طاقتم نیست دلا بار غم هجران راهمره قافله کن روز وداعش جان را
Atəşkədə, fəsil 10شد چو خرگاه امامت چون صدفخالی از درهای دریای شرف
Atəşkədə, fəsil 11بس که خونبار است چشم خامه امبوی خون آید همی از نامه ام
Digər şeir 11آمد آهسته شب به بستر مندلبری کافت دل و دین است