Nizami Gəncəvi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bağın calalını yaradan ustaBöylə nəql edirdi dastan xüsusda:
İqbalnamə, fəsil 22Bilici Bəlinas təzim elədi,Torpağı öpərək hörmətlə dedi:
Xosrov və Şirin, fəsil 22Gecənin qoynundan çıxınca səhərQızıldan tac qoydu başına göylər.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 43Həmməsləklik ucundan bir gün durub üz-üzə,İki həkim qərəzlə gəldi, nəhayət, sözə.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 2Ey bütün varlıqları xəlq edən pərvərdikar!Aciz torpaq da almış səndən qüvvət, iqtidar,
Sirlər xəzinəsi, fəsil 3Sən, ey bizlər yox ikən ta əzəldən var olan!Biz ki, məhv olanlarıq sən, ey həmişə qalan.
İqbalnamə, fəsil 3Nə bir taxt istədi Məhəmməd, nə tac,Qılıncla çox aldı şahlardan xərac.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 7Sən, ey bütün bədəni pak canlardan pak olan!Ruhu sən bəsləmisən, bu ruhum sənə qurban.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 11Sən ey bütün bəşərə şərəf, yaraşıq olan,Ey dünyanın gözünə əbədi işıq olan
Yeddi gözəl, fəsil 13Səfərdən qayıdıb bir yol bizim şah,Xəvərnəq içində nəşəli, gümrah
Yeddi gözəl, fəsil 14Bir gün Yəzdigirdi eyləyib agah,Dedilər ki: "Oğlun igid Bəhram şah
Yeddi gözəl, fəsil 16Məktubun başlanğıc sözü bismillah,Ağzına fəzliylə rəhbərdir Allah.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 21Bir ədalətli padşah baş yastığa atınca,Zalım bir şahı gördü yuxusunda, yatınca.
İqbalnamə, fəsil 21Alim Valis dedi: "Padşah hər zamanBu qoca dünyada yaşasın cavan!
Sirlər xəzinəsi, fəsil 24Ey məğrurlar ağası, qüruru tərk et bir an!Səndən yaxşılıq görsün, feyz alsın bütün cahan.
Xosrov və Şirin, fəsil 26Düzəltmək istəsə bir işi fələk,Əvvəlcə min oyun çıxartsın gərək.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 27Zülm edib bir qarıya çox uddurmuşdular qan,O da Sultan Səncərin tutaraq yaxasından,
Xosrov və Şirin, fəsil 31Oturmuşdu bir gün şah yarı xumar,Gözləyirdi, bəxti haçan ayılar?
Sirlər xəzinəsi, fəsil 37Tutularaq bəlaya bir zahid darda qaldı,Meyxanələr küncündə özünə məskən saldı.
Xosrov və Şirin, fəsil 38Gəzməyə çıxmışdı şah bir gün erkənYanında Şirintək gözəldi çəmən.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 45Bir gün Məkkəyə doğru səfər edən bir kişi,Məkkəyə gedənlər tək düzəltdi hər bir işi.
Leyli və Məcnun, fəsil 46Ey şah, bu dünyaya özün pənahsan,Sən bir şah deyilsən, bəlkə min şahsan.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 58Biz ki, bilirik ölüb gedəcəyik bir zaman,Səbəb nədir dörd əllə tutmuşuq bu torpaqdan?
Sirlər xəzinəsi, fəsil 59Ağac göy çəmənlikdə açanda rəngbərəng gül,Qızılquşla söhbətə başladı nazlı bülbül:
Sirlər xəzinəsi, fəsil 6Yeddi ulduzla, doqquz məsnədin zər şəmsəsi,Peyğəmbərlərin sonu, üzüyü, şə’şəəsi,
Leyli və Məcnun, fəsil 7Səhərin qırmızı gövhəri erkənZülmətdən bir işıq zahir edərkən,
Sirlər xəzinəsi, fəsil 8Ey Mədinə yaşmaqlı, Məkkə niqablı mələk,Günəş nə vaxta qədər kölgədə əyləşəcək?
Yeddi gözəl, fəsil 11Onda ki, Bəhramın üzü nur saldı,Yəmən dərisindən xamlığı aldı,
Sirlər xəzinəsi, fəsil 13Qələm ki, bu həyatda tərpənərkən ilk dəfə,Sözdən yazdı, diqqətlə baxsan birinci hərfə,
Xosrov və Şirin, fəsil 21Gül rəngli at səhər zərrin nalındanDaşlara od rəngli toz səpən zaman