Nizami Gəncəvi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bismillah, uca tanrı həm rəhmandır, həm rəhim.Tanrı adı açardır xəznələrə, ey həkim!
Yeddi gözəl, fəsil 2İlk pərgar xəttinin mərkəz nöqtəsi,Varlığın axırı, ən son töhfəsi,
Sirlər xəzinəsi, fəsil 47Rəiyyəti incidən bir zalım padşah vardı,Zülm etməkdə Həccacı o, geridə qoyardı.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 42Qalx, bu əyyamla görüş söyləyərək əlvida,Bu ətək altındakı toru at, salma yada.
İqbalnamə, fəsil 1Harda ki, ağıl bir xəzinə tapar,Allahın adını eyləyər açar.
Leyli və Məcnun, fəsil 12Hər gün parladıqca sübhün güzgüsü,Doğardı şərqin də Yusif üzlüsü.
Yeddi gözəl, fəsil 8Sirlər xəznədarı xəznəni açdı,Saçdı ətrafına gövhər, nə saçdı.
Leyli və Məcnun, fəsil 9Oğlum Məhəmmədə nəsihətSən, ey on dörd yaşlım, hər elmə yetkin!
Xosrov və Şirin, fəsil 20Elə ki, gecənin saçı darandı,Günəş pərvanətək göylərdə yandı.
Yeddi gözəl, fəsil 24Əyləndi, başladı keyfə asudə,Ayağında düşmən, əlində badə.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 25İstirahət çağında seyrə çıxdığı zaman,Rast gəldi saf ürəkli bir adama Süleyman,
Sirlər xəzinəsi, fəsil 26Ey mərdliyi əlindən tez yerə salan adam,Biganəlik üzündən yolunu azan adam.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 32Ey göylərin əzizi, aləm sənə göz dikir.Nazını həm yer çəkir, həm də ki, fələk çəkir.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 33Fridun öz yanınca alıb iki-üç nəfər,Çölə gəzməyə çıxdı dostlar ilə bir səhər.
Leyli və Məcnun, fəsil 38Ana öz oğluna boylandı bir az,Elə bil qəlbini doğradı almaz.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 46Ey həyatda inək tək, eşşək tək ömr eyləyən!Heyvan tək otlamağı dad bilən, ləzzət bilən!
Xosrov və Şirin, fəsil 47Şirinin əlinə çatanda şahlıqÖlkədən hər yana yayıldı işıq.
Leyli və Məcnun, fəsil 14Məcnunun atasının Leyliyə elçi getməsiElə ki, yar yolu bağlandı bir gün,
Şərəfnamə, fəsil 14Ey saqi, dur məni qurtar mənlikdən,İşıqlı badəndən işıqlanım mən.
Xosrov və Şirin, fəsil 16Başına gələn bu qəzanı görcəkXosrov düşüncəyə, fikrə daldı tək.
Şərəfnamə, fəsil 19Dur, saqi, əl uzat süzülmüş lələ!Könlümdən bulanlıq dərdi təmizlə!
Sirlər xəzinəsi, fəsil 17Bir tərəfə atınca gülək öz niqabını,Xacəsə işə saldı eşqinin rübabını.
Leyli və Məcnun, fəsil 32Bir gün, təsadüfən, doğanda səhərŞikara gedirdi çölə bir nəfər.
Leyli və Məcnun, fəsil 45Leylinin qəbri üzərində Məcnunun ölməsiMəşhur söz ustası, o söz Loqmanı
Şərəfnamə, fəsil 52Elə ki, ucaltdı günəş boynunu,Zülmətdən yudu bu çərxin donunu,
Sirlər xəzinəsi, fəsil 55Nə qədər məhrəmdirsə, günəş göylərdə aya,Elə məhrəmdi kəniz Cəmşid ilə saraya.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 9Sən, ey peyğəmbərlərin tacına bəzək, gövhər,Gövhəri səndən aldı tacına azadələr.
Şərəfnamə, fəsil 15Ey saqi, ver könül açan bir şərbət,Dərdim var, getdikcə etmədə şiddət.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 38Yetməzmi dövr etməyin, bir az yavaş, ey fələkDe, sakit duracaqsan, ey yer, sən nə vaxtadək?
Sirlər xəzinəsi, fəsil 48Hər nəfəsdə rəqabət göstərən bu cəld fələk,Hər pərdədə göstərir min oyun, min bir kələk.