Əvhədi Marağalı · Məsnəvi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
دل از ما بر گرفتی، یاد میدارجفا از سر گرفتی، یاد میدار
Məntiqül-üşşaq, fəsil 37تو از من چون به زودی سیر گشتیمرا روباه دیدی،شیر گشتی
Məntiqül-üşşaq, fəsil 38بدان آتش رخ آوردند چون دودحقیقت نکتهای آتش اندود
Məntiqül-üşşaq, fəsil 46برای او چه باشی اشک ریزان؟که باشد دایم از مهرت گریزان
Məntiqül-üşşaq, fəsil 56زهی! گرد جهان سر گشته از منچنین بی موجبی بر گشته از من
Məntiqül-üşşaq, fəsil 61به خر گفتند: کیمخت از چه بستی؟بگفت: از زخم سیخ و چوب دستی
Məntiqül-üşşaq, fəsil 65برآرم دست تا رویت به غارتبچینم گل، نیندیشم ز خارت
Məntiqül-üşşaq, fəsil 73چو آمد نامهٔ معشوق چالاکبه عاشق، گفت آن مهجور غمناک
Məntiqül-üşşaq, fəsil 6شنیدم کز هوسناکان جوانیبه ناگه فتنه شد بر دلستانی
Məntiqül-üşşaq, fəsil 8عنایتها توقع دارم از توکه هم آشفته و هم زارم از تو
Məntiqül-üşşaq, fəsil 11کسی کو آزمود، آنگاه پیوستنباید بعد از آن خاییدنش دست
Məntiqül-üşşaq, fəsil 13اگر با عقل داری آشناییجدایی جوی ازین یاران، جدایی
Məntiqül-üşşaq, fəsil 16مرا جویی و از من دور مانیچو دل گرمی کنم رنجور مانی
Məntiqül-üşşaq, fəsil 22نمییابم برت چندان مجالیکه در گوش تو گویم حسب حالی
Məntiqül-üşşaq, fəsil 26گدایی گشت با شهزادهای جفتبدان جرمش چو میکشتند، میگفت
Məntiqül-üşşaq, fəsil 28زهی، سودای من گم کرده نامتبسوزانم بدین سودای خامت
Məntiqül-üşşaq, fəsil 31برید دوست چون آورد نامهدرید آن عاشق از اندوه جامه
Məntiqül-üşşaq, fəsil 33جوانی خار کن بر خار میخفتکسی گل بر سرش کرد، آن جوان گفت
Məntiqül-üşşaq, fəsil 35همانا، دیگری داری، نگاراکه دور از خویش میداری تو ما را
Məntiqül-üşşaq, fəsil 41سمن بر تند شد از گفتن اوبجوشید از غضب خون در تن او
Məntiqül-üşşaq, fəsil 43همان سنگین دل نامهربانمکه در شوخی به عالم داستانم
Məntiqül-üşşaq, fəsil 58نشاید در تو پیوستن به یارینباید کرد با تو دوستداری
Məntiqül-üşşaq, fəsil 63دگر بوی بهار آوردهای، بادنسیم زلف یار آوردهای، باد
Məntiqül-üşşaq, fəsil 69دگر بار آن بت از خواری پشیمانشد از جور و ستمگاری پشیمان
Məntiqül-üşşaq, fəsil 72که یار بیوفا با مهر شد جفتچو بشنید این غزل با اوحدی گفت
Məntiqül-üşşaq, fəsil 10چو بشنید این سخن، بر زاری اوبتندید از پریشان کاری او
Məntiqül-üşşaq, fəsil 12شبی پروانهای با شمع شد جفتچو آتش در فتادش خویش را گفت
Məntiqül-üşşaq, fəsil 14تو ای مهجور سر گردان، کدامی؟کسی نامت نمیداند، چه نامی؟
Məntiqül-üşşaq, fəsil 15تومینالی و کس را زان خبر نهوزان زاری ترا خود درد سر نه
Məntiqül-üşşaq, fəsil 18ضرورت خود یقینست این و آن راکه کس دشمن ندارد دوستان را