Əvhədi Marağalı · Məsnəvi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Sən ey rövnəq verən gecə-gündüzə,Bir gecə-gündüz də nəzər sal bizə.
Cami-Cəm, fəsil 9Bu təmiz vəzirlə, bu pak hökmdar,Çalışır din üçün vuruşur onlar.
Cami-Cəm, fəsil 10O əlləri bulud, ovucu dərya,Hökmdara bəndə, qullara ağa,
Cami-Cəm, fəsil 19Bilik can quşuna qanaddır, inan,Ruhunu göylərə odur qaldıran.
Cami-Cəm, fəsil 21Sevinclə qət etdim dünən gecə mən,Qoy bir məclis qurum bu camla hökmən.
Cami-Cəm, fəsil 22Səhərdir, ey həkim, xəbər ver görək,Söylə necə keçdi o yerdən ürək?!
Cami-Cəm, fəsil 25Yenə dörd ünsürün məzacında, bax,Qüdrət və tarazlıq ikiqat olcaq,
Cami-Cəm, fəsil 38Ey oğul, bu yolu asta get görək,Qoy iti gedərək qızmasın ürək.
Cami-Cəm, fəsil 44Başdan gözəlliyə aşiqdir insan,Vətən, mənzil sevir, odur hər zaman.
Cami-Cəm, fəsil 52Kim əzab görmədi tərbiyəçidən,O, qəmdən özgə şey görmədi əslən.
Cami-Cəm, fəsil 78Axtarıcısansa, mənsəbi tərk et,Hər çətinlik üçün yoldan dönmə, get.
Cami-Cəm, fəsil 84Kənddən avam bir türk şəhərə yetdi,O, kamil bir şeyxin yanına getdi.
Cami-Cəm, fəsil 88İstəyin olarsa düzgün və doğru,Birinci addımda muradındır o.
Cami-Cəm, fəsil 95Zöhdün o olar ki, ey tale gəzən,Sən dünya malından üz döndərəsən.
Cami-Cəm, fəsil 109Döndərmə mərifət qapısından üz,Ürfan şəhərində gəz kamı, sözsüz.
Cami-Cəm, fəsil 110Ürfanın axırı – onun görməsi!Ürfanın əvvəli – onun bilməsi!
Cami-Cəm, fəsil 120Əgər müridsənsə, sən çıxma yoldan,Əgər yağısansa, gen dur hüzurdan.
Cami-Cəm, fəsil 123Bu yandan eşq ağlı dost tutar özü,O yandan eşq özü ağıldır, düzü.
Cami-Cəm, fəsil 126Getdi mey içməyə şahın qulamı,Şah saldı dalınca neçə adamı.
Cami-Cəm, fəsil 7Sən ey zümrüd çadır, sənə min əhsən!Sən mənim könlümdən pası silirsən.
Cami-Cəm, fəsil 15Köhnə təqvimlərə bir bax, ey ürək,Vaxtın taleyinə nəzər sal görək.
Cami-Cəm, fəsil 20Bu kitab övliya kitabıdır, bax!Yaramaz şöhrətçün onu aparmaq.
Cami-Cəm, fəsil 23Günəş fələklərlə bir xeyli zamanDolandı başına Yerin durmadan.
Cami-Cəm, fəsil 24Elə ki, dörd ünsür möhkəm sarışdı,Tamam bir-birinə onlar qarışdı.
Cami-Cəm, fəsil 30Bunu yaxşı bilir hər anlayan kəsDilsiz bir natiqdir bu dünyada nəfs.
Cami-Cəm, fəsil 31Sən hardan olarsan lazım olan tək,Sən ki heç özünə gəlmirsən, gerçək?!
Cami-Cəm, fəsil 39Mey içib ağlını gəl vermə yelə,Özünü özgəyə tapşırma belə.
Cami-Cəm, fəsil 41Xəzinə sahibi olan hökmüdar,Adətən çox kəndlər, şəhərlər salar.
Cami-Cəm, fəsil 42Qonşun bilməsən ki, kim olacaqdır,Ev üçün pul tökmək, bil ki, nahaqdır.
Cami-Cəm, fəsil 55Süfrə boyayanlar ürək qaniləVerməzlər zəhərsiz bir tikə belə.