Əvhədi Marağalı · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ای خط تو گرد لاله وشم آوردهسیب زنخت آب ز یشم آورده
Rübai 161دایم ز قدت گلها راست همهدل ماندگیی چند که برجاست همه
Rübai 168در عشق تو از سر بنهادم هستیزین پس من و شوریدگی و سرمستی
Rübai 169تا با خودی، ای خواجه، خدا چون گردی؟بیگانه سرشتی آشنا چون گردی؟
Rübai 182در صورت آدم ار فرشتست توییور آدمی از روح سرشتست تویی
İsfahan ləhcəsində şeir 4سر ترسم که پابند هوای تو نبودل نشو کرت که خاک کف پای تو نبو
Mürəbbeآن سرو سهی چه نام دارد؟کان قامت خوش خرام دارد
Məntiqül-üşşaq, fəsil 1به نام آنکه ما را نام بخشیدزبان را در فصاحت کام بخشید
Qəzəl 1ماییم و سرکویی، پر فتنهٔ ناپیداآسوده درو والا، آهسته درو شیدا
Məntiqül-üşşaq, fəsil 2در آن ایام کز من دور شد بختسراسر کار من بینور شد سخت
Məntiqül-üşşaq, fəsil 3خداوندا، به ارواح بزرگانکه یوسف را نگه داری ز گرگان
Məntiqül-üşşaq, fəsil 5ازین گفتن، خدایا، شرم دارمو زان حضرت به غایت شرمسارم
Məntiqül-üşşaq, fəsil 9غلامی میکنم تا زنده باشمبمیرم، همچنانت بنده باشم
Məntiqül-üşşaq, fəsil 30نخواهم با تو پیوستن به یاریتو خواهی گریه میکن، خواه زاری
Qəzəl 32با که گویم سرگذشت این دل سرگشته را؟راز سر گردان عاشق پیشهٔ غم کشته را؟
Məntiqül-üşşaq, fəsil 36دل از ما بر گرفتی، یاد میدارجفا از سر گرفتی، یاد میدار
Məntiqül-üşşaq, fəsil 37تو از من چون به زودی سیر گشتیمرا روباه دیدی،شیر گشتی
Qəzəl 39چو آشفته دیدی که شد کار مانگشتی دگر گرد بازار ما
Qəzəl 41ای پرتوِ روحُالقُدُس تابان ز رخسارِ شمانورِ مسیحا در خمِ زلفِ چو زُنّارِ شما
Məntiqül-üşşaq, fəsil 46برای او چه باشی اشک ریزان؟که باشد دایم از مهرت گریزان
Qəzəl 50نوبهارست و دل پر هوس و بادهٔ نابحبذا روی نگار و لب کشت و سر آب
Məntiqül-üşşaq, fəsil 51به بوی وصل بودم شادمانهچه دانستم که خواهد بودیا نه؟
Qəzəl 59مکن از برم جدایی، مرو از کنارم امشبکه نمیشکیبد از تو دل بیقرارم امشب
Cami-Cəm, fəsil 61بود در روم پیش ازین سر و کارصاحبی نان ده و فتوت یار
Qəzəl 60مهر گسل گشت یار، عهد شکن شد حبیباصل خطر شد دوا، رای خطا زد صلیب
Məntiqül-üşşaq, fəsil 61به خر گفتند: کیمخت از چه بستی؟بگفت: از زخم سیخ و چوب دستی
Qəzəl 62تا قلندر نشوی راه نیابی به نجاتدر سیاهی شو، اگر میطلبی آب حیات
Məntiqül-üşşaq, fəsil 65برآرم دست تا رویت به غارتبچینم گل، نیندیشم ز خارت
Qəzəl 67رخت تمکین مرا عشق به یک بار بسوختآتشم در جگر خسته شد و زار بسوخت
Qəzəl 68جانا، دلم ز درد فراق تو کم نسوختآخر چه شد، که هیچ دلت بر دلم نسوخت؟