Qəzəl 203

پیری که پریرم ز مناجات بر آورددی مست و خرابم به خرابات برآورد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 205

سوز تو شبی بسازم آوردوندر سخنی درازم آورد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 209

تیر از کمان به من اندازدعشق از کمین چو برون تازد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 214

چو میل او کنم، از من به عشوه بگریزددگر چو روی به پیچم به من در آویزد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 234

روزی که از لب تو بر ما سلام باشدشادی قرار گیرد، عشرت مدام باشد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 235

معشوقه پی وفا نباشدور بود، به عهد ما نباشد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 243

هر نقش که پیش آید گویم: مگر او باشدچون او برود، گویم: آن دگر او باشد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 245

دوشت به خواب دیدم، تعبیر این چه باشد؟با من به خشم بودی، تاثیر این چه باشد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 265

تا دل مجروح من عاشق زار تو شدهیچ ندیدیم و عمر در سر کار تو شد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 268

به من از دولت وصل تو مقرر می‌شدکارم از لعل گهربار تو چون زر می‌شد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 274

هزار نامه نوشتم، یکی جواب نیامدبه سوی ما خبر او به هیچ باب نیامد

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 279

رخ تو به جز جور و خواری ندانددل من به جز بردباری نداند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 280

کیست کز آن بت بمن خبر برساند؟گر نبود نامه‌ای، زبر برساند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 281

هر که در حلقهٔ زلف تو گرفتار بماندهمچو من سوخته و خسته دل و زار بماند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 291

یوسف ما را به چاه انداختندگرگ او را در گناه انداختند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 297

جرعه مده، که وقت شد اشتر من که عف کندنقل منه، که او دگر کم سخن علف کند

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 298

کرا بر تو فرستم که شرح حال کند؟به نام من ز لبت بوسه‌ای سؤال کند؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 305

یار آن کسی بود که به کارت نگه کندباری نگه کنی، دوسه بارت نگه کند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 307

عاشق کسی بود که چو عشقش ندی کنداول قدم ز روی وفا جان فدی کند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 309

صبری کنیم تا ستم او چه می‌کند؟با این دل شکسته غم او چه می‌کند؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 318

مردم شهرم به می‌خوردن ملامت می‌کنندساقیا، می ده، بهل، کایشان قیامت می‌کنند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 319

آنرا که جام صافی صهباش می‌دهندمی‌دان که: در حریم حرم جاش می‌دهند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 320

چون دو زلفش سر بر آن رخسار گلگون می‌نهندآه و اشک من سر اندر کوه و هامون می‌نهند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 336

من از آنِ که شَوَم کو نه ازان تو بُوَد؟یا چه گویم که نه در لوح و بیان تو بود؟

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 338

هر که با عارض زیبای تو خو کرده بودگر دمی با تو برآرد نه نکو کرده بود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 340

خسروم با لب شیرین به شکار آمده بوداز پی کشتن فرهاد به غار آمده بود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 341

روز وداع گریه نه در حد دیده بودتوفان اشک تا به گریبان رسیده بود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 348

گفتم: که: بی‌وصال تو ما را به سر شودگر صبر صبر ماست عجب دارم ار شود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 350

رخت دل بدزدد نهان شوددلم بر تو زین بد گمان شود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 352

در عشق اگر زبان تو با دل یکی شودراه ترا هزار و دو منزل یکی شود

Əvhədi Marağalı1 dəq