Əvhədi Marağalı · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
پیری که پریرم ز مناجات بر آورددی مست و خرابم به خرابات برآورد
Qəzəl 205سوز تو شبی بسازم آوردوندر سخنی درازم آورد
Qəzəl 209تیر از کمان به من اندازدعشق از کمین چو برون تازد
Qəzəl 214چو میل او کنم، از من به عشوه بگریزددگر چو روی به پیچم به من در آویزد
Qəzəl 234روزی که از لب تو بر ما سلام باشدشادی قرار گیرد، عشرت مدام باشد
Qəzəl 235معشوقه پی وفا نباشدور بود، به عهد ما نباشد
Qəzəl 243هر نقش که پیش آید گویم: مگر او باشدچون او برود، گویم: آن دگر او باشد
Qəzəl 245دوشت به خواب دیدم، تعبیر این چه باشد؟با من به خشم بودی، تاثیر این چه باشد
Qəzəl 265تا دل مجروح من عاشق زار تو شدهیچ ندیدیم و عمر در سر کار تو شد
Qəzəl 268به من از دولت وصل تو مقرر میشدکارم از لعل گهربار تو چون زر میشد
Qəzəl 274هزار نامه نوشتم، یکی جواب نیامدبه سوی ما خبر او به هیچ باب نیامد
Qəzəl 279رخ تو به جز جور و خواری ندانددل من به جز بردباری نداند
Qəzəl 280کیست کز آن بت بمن خبر برساند؟گر نبود نامهای، زبر برساند
Qəzəl 281هر که در حلقهٔ زلف تو گرفتار بماندهمچو من سوخته و خسته دل و زار بماند
Qəzəl 291یوسف ما را به چاه انداختندگرگ او را در گناه انداختند
Qəzəl 297جرعه مده، که وقت شد اشتر من که عف کندنقل منه، که او دگر کم سخن علف کند
Qəzəl 298کرا بر تو فرستم که شرح حال کند؟به نام من ز لبت بوسهای سؤال کند؟
Qəzəl 305یار آن کسی بود که به کارت نگه کندباری نگه کنی، دوسه بارت نگه کند
Qəzəl 307عاشق کسی بود که چو عشقش ندی کنداول قدم ز روی وفا جان فدی کند
Qəzəl 309صبری کنیم تا ستم او چه میکند؟با این دل شکسته غم او چه میکند؟
Qəzəl 318مردم شهرم به میخوردن ملامت میکنندساقیا، می ده، بهل، کایشان قیامت میکنند
Qəzəl 319آنرا که جام صافی صهباش میدهندمیدان که: در حریم حرم جاش میدهند
Qəzəl 320چون دو زلفش سر بر آن رخسار گلگون مینهندآه و اشک من سر اندر کوه و هامون مینهند
Qəzəl 336من از آنِ که شَوَم کو نه ازان تو بُوَد؟یا چه گویم که نه در لوح و بیان تو بود؟
Qəzəl 338هر که با عارض زیبای تو خو کرده بودگر دمی با تو برآرد نه نکو کرده بود
Qəzəl 340خسروم با لب شیرین به شکار آمده بوداز پی کشتن فرهاد به غار آمده بود
Qəzəl 341روز وداع گریه نه در حد دیده بودتوفان اشک تا به گریبان رسیده بود
Qəzəl 348گفتم: که: بیوصال تو ما را به سر شودگر صبر صبر ماست عجب دارم ار شود
Qəzəl 350رخت دل بدزدد نهان شوددلم بر تو زین بد گمان شود
Qəzəl 352در عشق اگر زبان تو با دل یکی شودراه ترا هزار و دو منزل یکی شود