Əvhədi Marağalı · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
روی در پرده و از پرده برون مینگریپردهبردار، که داریم سر پردهدری
Qəzəl 798دل من دردمند تست درمانش نمیسازیدلت بر وی نمیسوزد به فرمانش نمیسازی
Qəzəl 802جهد بکن تا که به جایی رسیدرد بکش، تا به دوایی رسی
Qəzəl 806سنت آنست که خاک کف پایش باشیفرض واجب که به فرمان و برایش باشی
Qəzəl 813جانا؛ غم ما نداشتن تا کی؟ما را به جفا گذاشتن تا کی؟
Qəzəl 815گفتم که: بگذرانم روزی به نام و ننگی؟خود با کمند عشقم وزنی نبود و سنگی
Qəzəl 816این دل پر هوش ما با همه فرزانگیشد ز غم آن پری فاش به دیوانگی
Qəzəl 840کاکل آن پسر ز پیشانیکرد ما را بدین پریشانی
Qəzəl 848جفا بر کسی بیش ازین چون کنی؟که هر دم به نوعی دلش خون کنی
Qəzəl 849به نشاط باده چو صبحدم سوی بوستان گذری کنیبسر تو کین دلخسته را به نسیم خود خبری کنی
Qəzəl 856ز دست کس نکشیدم جفا و مسکینیمگر ز دست تو کافر، که دشمن دینی
Qəzəl 860بر گذشت از من و بنمود چو ماه از سر کویدلبر کافرم از چادر کافوری روی
Qəzəl 867با دل تنگ من از تنگ شکر هیچ مگویچون ترا از دل من نیست خبر هیچ مگوی
Qəzəl 872ای از گل سوری دهنت غنچه نماییوی بر سمن از سنبل تر غالیهسایی
Qəzəl 878ای در دل من چو جان کجایی؟وی از نظرم نهان کجایی؟
Qəzəl 880با دشمنان ما شد هم خانه آشناییکرد از فراق ما را دیوانه آشنایی
Qəzəl 882زهی! حسن ترا گل خاک کویینسیم عنبر از زلف تو بویی
Qəzəl 886ای نسیم سحر، چه میگویی؟از بت من خبر چه میگویی؟
Qəsidə 14قومی که رَه به عالَمِ تحقیق میبَرندمشکل به تُرَّهاتِ جهان، سر برآورند
Qəsidə 16روزی قرار و قاعدهٔ ما دگر شودوین باد و بارنامه ز سرها بدر شود
Qəsidə 18در پیرزن نگه کن و آن چرخ پرده گرکز چرخ پیرزن کمی، ای چرخ پرده در
Qəsidə 36گریان در آخر شب، چون ابر نوبهاریبر خاک نازنینی کردم گذر به زاری
Qəsidə 37ای روزهدار، اگر تو یک ریزه راز داریدست و زبان خود را از خلق بازداری
Qəsidə 40جهان به دست تو دادند، تا ثواب کنیخطا ز سر بنهی، روی در صواب کنی
Tərcibənd 2در خرابات عاشقان کوییستوندر آن خانه یک پریروییست
Rübai 1چون یاد کنم طبع طربناک تراو آن صورت خوب و سیرت پاک ترا
Rübai 6گر راست روی محرم جان سازندتور کژ بروی ز دل بیندازندت
Rübai 34بر گوشهٔ چشم تو، که شوخ و شنگستآن خال تو دانی به کدامین رنگست؟
Rübai 36رویت، که به خوبی گل خندان منستآرامگهش دل چو زندان منست
Rübai 39مقصود ز هر حدیث و هر زمزمه اوستسر جملهٔ هر غلغله و دمدمه اوست