Əvhədi Marağalı · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ای صبا، یار مرا از من بییار بپرسزارم، او را ز من شیفتهٔ زار بپرس
Qəzəl 429درین همسایه شمعی هست و جمعی عاشق از دورشکه ما صد بار گم گشتیم همچون سایه در نورش
Qəzəl 439دو هفتهٔ دگر از بوی باد مشک فروششود چو باغ بهشت این زمین دیبا پوش
Qəzəl 457ای به خار هجر ما را سفته دلرحمتی کن بر من آشفته دل
Qəzəl 469من که باشم؟ که به من نامه فرستند و سلامگو: به دشنام ز من یاد کن از لب، که تمام
Qəzəl 498بیا، بیا که ز مهرت به جان همی گردمبه بوی وصل تو گرد جهان همی گردم
Qəzəl 512به دکان میفروشان گروست هر چه دارمهمه خنبها تهی گشت و هنوز در خمارم
Qəzəl 531گر مرغ این هوایی، بال و پرت بسوزمور حال دل نمایی، دل در برت بسوزم
Qəzəl 576تا کی به در تو سوکوار آیم؟در کوی تو مستمند و زار آیم؟
Qəzəl 578تا بر آن عارض زیبا نظر انداختهایمخانهٔ عقل به یک بار برانداختهایم
Qəzəl 596چو آتشست به گرمی هوای تابستانبده دو کاسه ازان آب لعل، یا بستان
Qəzəl 603کیست آن مه؟ که میرود نازانعاشقان در پیش سراندازان
Qəzəl 612به ترک وصل آن تنگ شکر کردن، توان؟ نتوانچو او باشد بغیر از او نظر کردن، توان؟ نتوان
Qəzəl 621تا ندانی ز جسم و جان مردنپیش آن رخ کجا توان مردن؟
Qəzəl 623مشنو که: از کوی تو من هرگز به در دانم شدنیا خود به جور از پیش تو جایی دگر دانم شدن
Qəzəl 624از تو مرا تا به کی بیسر و سامان شدن؟در طلب وصل تو زار و پریشان شدن؟
Qəzəl 641نگارا، چرا شدی نهان از نهان من؟چه کردم که گشتهای جهان از جهان من
Qəzəl 643چشم دولت را اگر زین به نظر هستی به منآن فراق اندیش روزی باز پیوستی به من
Qəzəl 647دوست با کاروان کن فیکونآمد از شهر لامکان بیرون
Qəzəl 652منم آنکه گلشن عشق را چمنم، ببینگذری کن و گل و سوسن و سمنم ببین
Qəzəl 657من از مادری زادم که پارم پدر بود اوشدم خاک آن پایی کزین پیش سر بود او
Qəzəl 678سوی من شادی نیاید،تا نیایم سوی توروی شادی آن زمان بینم که بینم روی تو
Qəzəl 679گل در قرق عرق کند از شرم روی توصافی به کوچها دود از جستجوی تو
Qəzəl 713ای ز زلفت عقل در دام آمدهنرگست با فتنه همنام آمده
Qəzəl 719نوای عشق بلبل را دلی باید بلا دیدهز سوز و آه خود بسیار سرد و گرمها دیده
Qəzəl 724دل جفت درد و غم شد زان دیلمی کلالهگل را قبول کم شد زان روی همچو لاله
Qəzəl 726ای روشن از رخ تو زمین و زمان همهتاریک بیتو چشم همین و همان همه
Qəzəl 740با دگری بر غم من عقد وصال بستهایورنه به روی من چرا در همه سال بستهای؟
Qəzəl 750ای که دیگر بیگناه از من عنان پیچیدهایدشمنی کردی روی از دوستان پیچیدهای
Qəzəl 763دلم از چشم مستش زار و پردم چشمش از مستیچه جای پنجه کردن بود ما را با چنان دستی؟