Əvhədi Marağalı · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
دل در غم او بکاست، میباید گفتاین واقعه از کجاست؟ میباید گفت
Rübai 70خال زنخت تیر گناه اندازدرخت دل عاشقان به راه اندازد
Rübai 76صافی چو ترا دید روان مینالدبرسینه ز غم سنگ زنان مینالد
Rübai 95زر در قدمت ریزم و حیفم نایدتر در قدمت ریزم و حیفم ناید
Rübai 98ای ماه، ز پیوستن من عار مدارپیوسته مرا به هجر بیدار مدار
Rübai 110در عالم کج نهاد پر پیچ و خمشیک چیز طلب میکنم از بیش و کمش
Rübai 114خالی داری بر لب چون قند، از مشکخطی داری بر رخ دلبند، از مشک
Rübai 119دیگر ز شراب شوق مستی، ای دلو آن توبه که داشتی شکستی، ای دل
Rübai 122ای ذکر تو بر زبان ساهی مشکلدرک تو ز فهم متناهی مشکل
Rübai 141پیش تو نشست و خاست نتوان کردنوز لعل تو باز خواست نتوان کردن
Rübai 144نی از تو گذر به هیچ حالی ممکننی از تو به عمرها وصالی ممکن
Rübai 155گفتم: دلت ار با من شیداست بگوگفت: آنچه دلت ز وصل من خواست بگو
Rübai 162یک شهر بجست و جوی آن دوست همهبگذشته ز مغز و در پی پوست همه
Rübai 171یارا، گر از آن شربت شافی دارییاری دو سه هوشمند کافی داری
Rübai 172آن زلف،که دارد از تو برخورداریمانندهٔ میغست که بر خورداری
Rübai 177بد خلق مباش، کز خوشی و امانیپیکار مکن کار، که بر جا مانی
Rübai 180گر مرد رهی، تو چند بیراه روی؟اندر پی این منصب و این جاه روی؟
Rübai 183دم با تو زنم، که یار دیرینه توییکم با تو زنم، که یار دیرینه تویی
İsfahan ləhcəsində şeir 1او ژیروِ راذه ای مَ تا رواز بوی تو واذ صبح تارو
Məntiqül-üşşaq, fəsil 6شنیدم کز هوسناکان جوانیبه ناگه فتنه شد بر دلستانی
Məntiqül-üşşaq, fəsil 8عنایتها توقع دارم از توکه هم آشفته و هم زارم از تو
Məntiqül-üşşaq, fəsil 11کسی کو آزمود، آنگاه پیوستنباید بعد از آن خاییدنش دست
Məntiqül-üşşaq, fəsil 13اگر با عقل داری آشناییجدایی جوی ازین یاران، جدایی
Məntiqül-üşşaq, fəsil 16مرا جویی و از من دور مانیچو دل گرمی کنم رنجور مانی
Məntiqül-üşşaq, fəsil 22نمییابم برت چندان مجالیکه در گوش تو گویم حسب حالی
Məntiqül-üşşaq, fəsil 26گدایی گشت با شهزادهای جفتبدان جرمش چو میکشتند، میگفت
Məntiqül-üşşaq, fəsil 28زهی، سودای من گم کرده نامتبسوزانم بدین سودای خامت
Məntiqül-üşşaq, fəsil 31برید دوست چون آورد نامهدرید آن عاشق از اندوه جامه
Məntiqül-üşşaq, fəsil 33جوانی خار کن بر خار میخفتکسی گل بر سرش کرد، آن جوان گفت
Məntiqül-üşşaq, fəsil 35همانا، دیگری داری، نگاراکه دور از خویش میداری تو ما را