Qəzəl 299

هر زمان آشفته‌دل نامم کندبا دل آشفته در دامم کند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 300

هر نفسی عشق او بی‌دل و دینم کندآتش سودای او خاک زمینم کند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 302

مطرب، مهل که محنت و غم قصد جان کندراهی سبک بیار، که رطلم گران کند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 312

گر کسی در عشق آهی می‌کندتا نپنداری گناهی می‌کند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 314

قلندران تهی سر کلاه دارانندبه ترک یار بگفتند و بردبارانند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 315

در بند غم عشق تو بسیار کسانندتنها نه منم خود، که درین غصه بسانند

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 323

دل از فراق شما دردمند خواهد بودزمان هجر ندانم که چند خواهد بود؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 330

تو را که گفت که من بی‌تو می‌توانم بودکه مرگ بادا گر بی‌تو زنده دانم بود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 332

سر دردم بر طبیب آسان نبودگفت: تب داری، غلط کرد، آن نبود

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 337

دل به خیالی دگر خانه جدا کرده بودورنه چنان منزلی از چه رها کرده بود؟

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 356

شبم ز شهر برون برد و راه خانه نمودچو وقت آمدنم دیر شد بهانه نمود

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 359

تو آن گم کرده را مشنو که بی‌زاری پدید آیدچو پیدا شد ز غیر اوت بیزاری پدید آید

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 361

سر زلف خود بگیری همه پیچ و خم برآیددل ریش من بکاوی همه درد و غم برآید

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 363

مرا از بخت اگر کاری برآیدبه وصل روی دلداری برآید

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 372

دل می‌برد امشب ز من آن ماه، بگیریددزدست و شب تیره، برو راه بگیرید

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 375

من کشتهٔ عشقم،خبرم هیچ مپرسیدگم شد اثر من،اثرم هیچ مپرسید

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 383

مگذر ای ساربان، ز منزل یارتا دمی در غمش بگریم زار

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 386

از باده در فصل خزان افتان و خیزان نیک‌ترور یار دلداری دهد خود چون بود زان نیک‌تر؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 387

زلف مشکینت چو دامست، ای پسرعارضت ماه تمامست، ای پسر

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 389

هیچ نقاشی نیامیزد چنین رنگ، ای پسراز تو باطل شد نگارستان ارژنگ، ای پسر

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 394

کاکل کافرانه بین، زیور گوش او نگرو آن مغلی مغول‌ها بر سر و دوش او نگر

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 407

منم غریب دیار تو، ای غریب‌نوازدمی به حال غریب دیار خود پرداز

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 416

گلت بنده گردید و شمشاد نیزغلام تو شد سرو آزاد نیز

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 426

سخت زیبا دلبرست او، چشم بد دور از رخشماه را ماند که می‌تابد همی نور از رخش

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 427

جفت شادیست بعید، آنکه تو داری شادشمقبل آنست که آیی به مبار کبادش

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 437

بباد صبا گفتم از شوق دوشکه: درکارم، ار میتوانی، بکوش

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 441

دشمن بی‌حاصلم را شرم باد از کار خویشتا چرا این خسته‌دل را دور کرد از یار خویش؟

Əvhədi Marağalı2 dəq
Qəzəl 462

خیز، که درمی‌رسد موکب سلطان گلچارهٔ بزمی بساز، تا بنهی خوان گل

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 471

ماهرویا، عاشق آن صورت پاک توامبندهٔ قد خوش و رفتار چالاک توام

Əvhədi Marağalı1 dəq
Qəzəl 476

اگر به مجلس قاضی نموده‌اند که: مستممرا ازان چه تفاوت؟ که رند بودم و هستم

Əvhədi Marağalı2 dəq